Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Halden anlamaza derdini deme,
Sana söz söyleyen dil diken olur.
Hatır bilmezleri mihman eyleme,
Sonra tutunduğun dal diken olur.

Gülen yüzler görmek elbette hakkın,

Muhteşem bir coğrafya,kıtalara yayılan,
Dünyanın tek hakimi,saygı ile anılan.
Beşerde atalarım,insana saygı duyan,
Benim özden dedemdir,şanlı Osmanlı olan.

Batı banyo bilmezken,onlar hamama gider,

Aşkın tarlasını ayrık bürünmüş,
Gülleri kurudu nerede sözün?
Lale boyun bükmüş kara sürünmüş
Böyle mi konuştuk, nerede sözün?

Elele demiştik hayat yolunda,

Bir fidan ki salınıyor mahalde,
Benim gibi o da yalnız birhalde,
Bir tenhada rast gelirim herhalde,
Derim ben gönlümün nicelerimi.

Fırsat buldum işmar ettim gözünen,

Sıla Kokusu

Gurbet bende ben gurbette yaşarım,
Şimdi hayal oldu, sardı korkusu.
İlden ile savrulur da düşerim,
Bana hayal oldu sıla kokusu.

Seni büyük bilip var iste dedim,
Sözünde dur zalim, olma be gardaş.
Fettah’ın Kızını almak niyetim.
Ayıran bir zalim olma be gardaş.

Babam yok ki benim ona diyeyim,

Düştüm sevda sebenine,
Uydum gönül edebine.
Sessizce duvar dibine,
Çöktüm gurbet ellerinde.

Emledim yürek ağrımı,

Gözüm gördü benliğime büründü,
Hayal ettim, deli gönlüm süründü,
Kavuşmadan gurbet yolu göründü,
Belki kavuşurum düşlerimde ben.

Yakın değil uzak olur yollarım,

Şikayetim sana divane gönül,
Sardırdın kolumu kestin önümü,
Kandırdın özümü kırdın dünümü,
Yolumu çıkardın maraza Dünya.

Gazel ettin samda evirdin beni,

Sevdim seni sen bilmedin,
Bilir isen gel bul beni.
Sen sözünde hiç olmadın
Olur, isen gel bul beni.

Gönül yıkmak kolay Nilgün