Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Yiğidin ömrü de ömür mü olur?
Yanında sevdiği yâr olmayınca.
Her güzel sevende sevda mı olur?
Yiğidin yüreği kor olmayınca.

Yaman eser yüce dağın boranı

Yüklendi göçümüz köyden şehire
Köreldi duygumuz şaştık ha bire
Beton yığınları döndü kabire
Bir garipçe insan olduk burada.

Kimimiz simitçi kimimiz hamal

Köy Düğünü ve Güreş

Vurunca davullar güreş havası,
Köyde er meydanı kurulur gardaş.
Toplanırda gelir Afşin ovası,
Gelenlere hatır sorulur gardaş.

Koydum Bir Yana

Dünyanın tapusun verdiler bana,
İşe yarar diye koymam bir yana.
Tamahkâr olma sen deniyor buna,
Beş metre bez için saymam bir yana.

Bankada sokakta köşe başında
Dağıttılar bize kredi kartı.
Havalara uçtuk hayal peşinde
Yolladılar eve kredi kartı.

Dar gelirli memur emekli için

Özlemi sarar da hayal kurarım,
Beni benim köyüm kabul etmedi.
Çobenbeyli senden hesap sorarım,
Beni benim kuyum kabul etmedi.

Geçim derdi buldu genç yaşta beni,

Kullar Perişan

Yolun düşer ise dönüp de bir bak,
Susturdun bülbülü diller perişan.
Sevginin içine girince nifak,
Yoluna döktüğüm güller perişan.

Yansın koca dağlar kül olsun artık,
Bir gönül dostumu vermedi bana.
Tipili bulutlar tül olsun artık,
Tüllümden bir ışık sarmadı bana.

Onun olsun orman neyleyim çamı,

Ne olup ne biter haber sorana,
Artık televizyon açamaz olduk.
İnsana insanca hitap arama,
Yalandan gerçeği seçemez olduk.

Vallahi düzeni küfürlü kurduk,

Ağzını her açan dinden imandan,
Söylüyor da kendi tutmuyor gardaş.
Her işi sahtelik çevirir dümen,
Görüyor vatandaş yutmuyor gardaş.

Kimi ilerici alkış tutuyor,