Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Buharlanıp sular bulut olunca
Karlara yağmura doyuyor toprak.
Damla damla yer altına dalınca,
Billur pınarlara yayıyor toprak.

Toplanır pınarlar oluşur dere,

Dünya meşakkati sardı bedeni,
Ümidi var olan kullar bizimdir.
Hasret cehennemi yaksa da beni,
Cennete götüren yollar bizimdir.

Ayrılık elinden kalmışım naçar,

Gönül Hükmederse Başa

Gönül hükmederse başa,
Vur başını taştan taşa.
Debelenme artık boşa,
Namluya mermi sürüldü.

Gördüğü günlerden geride kalan,
İnsanı bu derdi götürür imiş.
Var iken kendini yoklukta bulan,
Olanca aklını yitirir imiş.

Dostlar meclisinde akıl verirken,

Bir güzelin gözlerinin büyüsü,
Beni yaktı Gönül yandı su yandı.
Düştüğüm sevdanın aşkın kuyusu,
Beni yaktı Gönül yandı su yandı.

Apansız destursuz gönlüme daldı,

Gözünü Toprak Doyurur

Kendini dağlara hep emsal gören,
Bu dağlar yerinden ayrılır bir gün.
Benim diye ikbal hükmünü süren,
Bütün unvanlardan sıyrılır bir gün.

Gözünü Üstümden Çek

Beni bir hoş ediyor baygın bakışı,
Gözünü üstümden çek artık yandım.
İlmek ilmek ördün öze nakışı,
Hazzını üstümden çek artık yandım.

Dünya güzel dolsa artık niderim,
Dünya muradını almış kul gibi.
Bende bu dünyaya geldim giderim,
Ümidi mahşere kalmış kul gibi.

Hüsrana dayandı bende ki sevmek,

Hakkı hak bilirde haklı deyince
Türlü türlü haller geldi başıma.
İlim irfan bilip edep giyince
Edepsizden sorun çıktı karşıma.

Doğru yola destur deyip gidince

Hapishane

Dört duvar arası yerim burada,
Mahpushane sana, düştüm ağladım.
Voltalık denilen avlu arası,
Ucundan ucuna koştum ağladım.