Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Nerede o demler, gençlik yılları,
Çağlayıp akmaya Fermanım mı var?
Yıllar eğdi beli kırdı dalları,
Tomurcuk açmaya dermanım mı var?

Afşin etrafında kesildi bağlar,

Kâmil olan insan olmaz kırıcı
Özünde kötülük varsa bilemez.
Sahte dünyasında yara sarıcı,
Gönül yarasını sarsa bilemez.

Önce gönül çeler çeker kendine,

Kedim küstü bana yüz vermez oldu,
Aman kar beyazım barışsak gayri.
Okşayıp sevmemi hiç görmez oldu,
Aman kar beyazım barışsak gayri.

Mama verdim balık verdim yemedin,

Kendini Beğenmiş Sosyetik

Boş nefes tüketme o seni duymaz,
Duymuş olsa bile öğüde uymaz,
Kendinden başkasın biliyor saymaz.
Çüş demek yetmiyor semer vurmalı,

Keriz Öldü

Kendini akıllı sanan bir keriz,
Öldüde yazıktır diyen olmadı.
Böyle yaşayana ukala deriz,
Yüzsüzü insandır sayan olmadı.

Kimler Ah Etsin

Ben ah etmeyim de kimler ah etsin?
Yanımda bulunan dostum nerede?
Geçici hevesler yoluna gitsin,
Alıp oturacak postum nerede?

Kocaali Yalı Mahallesi (Temizlik)

Müthiş bir güzellik muhteşem doğa,
İrem’den bir köşe görünmek için.
Kara Deniz mavi, yemyeşil doğa,
Gamdan kasavetten arınmak için.

Kız mı İstersin

Halden anlamıyor kendi işinde,
Yıllar yılı hala güzel peşinde.
Gönül sen goncaya her bakışında,
Altmışından sonra kız mı istersin?

Kınıyor Gönül

Aklandı saçlarım görmüyor hala,
Beni otuz beşte sanıyor gönül.
Her ne desem duymaz gelmiyor yola,
Her şeye bahane sunuyor gönül.

Kırk Yama yeter

Aşkın gömleğini giydim giyeli,
Bir iplik çekersen kırk yama döker.
Yanıyor yüreğim dedim diyeli,
Gönlüme teselli girmesi yeter.