Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Tuğba

Çoruh vadisinin açan çiçeği,
Artvin’de açılmış Tuğba’ya bakın.
Güzeller içinde işin gerçeği,
Gönüller göçürür Tuğba’ya bakın.

Unutmak Diliyor Meyhanelerde

Dertliye dermandır pür neşe ortam,
Gör neler oluyor meyhanelerde.
Efkâra kedere verince hitam,
Meşk meyi doluyor meyhanelerde.

Behey genç tıfılı behey dümbelek
Serseri kafanı kırasım gelir,
Yağmurdan sonrası çıkan göbelek
Niye çıktın diye sorasım gelir.

Başında yular var toka pirinci

Üzülür Türkmen Güzeli,

Dövüyor döşünü saçlar,
Gamzeler kâkülü uçlar.
Beni yakmayı amaçlar,
Süzülür Türkmen güzeli.

Kurulmuş makama oturmuş ağa,
Asla selam vermez dönüp de sağa,
Genişlemiş göbek bürünmüş yağa,
Çöreklenmiş başımızda oturur,

Danıştay Sayıştay uhdeye geçmiş,

Dalların ucunda durur gülleri,
Yağmurdan damlalar düşüyor gardaş.
Gülleri dermeye hasret elleri,
Ovuşturdum amma üşüyor gardaş.

Gönül özlem duyar özü doğruya,

Yanıyorum Ben

Aşkın çeşmesinin içtim suyunu,
Yeter oynama yâr gönül oyunu.
Anlamadım senin sevda huyunu
Düştüm hasretine yanıyorum ben,

Yaprak

Kime selam versem para soruyor,
Sende kestin artık selamı Yaprak.
Benden uzak durman beni kırıyor,
Esirgeme benden kelâmı Yaprak.

Yandan Bereli

Sanki Karadeniz dalgası vurdu,
Gönlümden içeri dalışın güzel!
Gözüm görür görmez gönlüme sordu,
Varıp can özümü buluşun güzel.

Erişip gül olmuş bülbülü yakar,
Bakısı sevdadalar kurana benzer,
Papatya derlemiş taç etmiş takar,
Gönlüme mührünü vurana benzer.

Kadir bilmeyenler goncayı yolar,