Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Erişip gül olmuş bülbülü yakar,
Bakısı sevdadalar kurana benzer,
Papatya derlemiş taç etmiş takar,
Gönlüme mührünü vurana benzer.

Kadir bilmeyenler goncayı yolar,

Bir patika yolda adımlar sayıp,
Ay saklı köşede yıldızlar kayıp.
Gösterse yolumu bir yıldız kayıp,
Yârin yollarını görürdü gözüm.

Sabah yeli vurur yaprak uçuşur,

Gün dolandı yine akşamlar oldu,
Kuşlar yuvasına varıyor bakın.
Dağların koyağı sis ile doldu,
Akşamüstü kalbim vuruyor bakın.

Güneş harelendi yâr gözü gibi

Yine bahar geldi yeşerdi dalı,
Çiçekler yerine dizilir şimdi.
Eritti buzları taşırdı gölü,
Sunalar göllerde süzülür şimdi.

Göçmen kuşlar havalarda uçuyor,

Yine sürmelemiş kara gözünü,
Uğrun uğrun bakar öldürür beni.
Bir solukta geçer yonca düzünü,
Türlü hayallere daldırır beni.

Bahçenin içinde evinin yeri,

Yoluna kurbanım deme bir tanem,
Sence kurban olmak ölmek mi sandın?
Sevginle dolmuşken tüm gönül hanem,
Bakıp bir kenardan gülmek mi sandın?

Kurban olanların candır telaşı,

Yine ılık ılkı bahar rüzgârı,
Esiyor Dikmenden yel serin serin.
Elbistan ovadı gördü baharı,
Açıldı dallarda gül serin serin.
-Dallarda tomurcuk açınca gülü,
-Seherde inliyor şeyda bülbülü.

Okundu Kehf suresi ondan yirmi yediye,
Bilim ölçtü öğrendi, bu yer Afşin’dir diye,
Haktealâ’dan lütuf Afşin’e bir hediye,
Yedi uyurlar için Kehf suresi methiye.

Afşin’im Efsus iken putperestlik yaşıyor,

Yiğit Yüreği

Sevip de almazsa yiğit yüreği
Yanarda içlenir kor olur gider.
Sevdiği yâr varıp elin olursa,
Yiğidin özüne zor olur gider.

Sevgi nedir diye sordu Efsane,
Sevenim olmadı ben onu bilmem.
Sen sevdin mi bari nedir desene?
Sevip de sefayı süreni bilmem.

Güzeli görmeyi her gönül sever,