Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Elime gelirdi ipekli yazman,
Sevgiyle yüzüne bakardım gülüm.
Tarayıp saçını ördüğüm zaman,
Uğruna dünyayı yakardım gülüm.

Konardım teline kelebek gibi,

Yaşına Doyma Güzelim

Görünce ah çektim dağlandı içim,
Beni bu yangında koyma güzelim.
Gönül girdabında hal biçim biçim,
Kaş eğip canıma kıyma güzelim.

Erişip gül olmuş bülbülü yakar,
Bakısı sevdadalar kurana benzer,
Papatya derlemiş taç etmiş takar,
Gönlüme mührünü vurana benzer.

Kadir bilmeyenler goncayı yolar,

Yasak Aşk

Dağıttım dünyaya herkese yetti,
Yasak aşk tadına doyamadım ben.
Gönül içlerinde eridi yitti,
Yerine başkada koyamadım ben.

Bir patika yolda adımlar sayıp,
Ay saklı köşede yıldızlar kayıp.
Gösterse yolumu bir yıldız kayıp,
Yârin yollarını görürdü gözüm.

Sabah yeli vurur yaprak uçuşur,

Okundu Kehf suresi ondan yirmi yediye,
Bilim ölçtü öğrendi, bu yer Afşin’dir diye,
Haktealâ’dan lütuf Afşin’e bir hediye,
Yedi uyurlar için Kehf suresi methiye.

Afşin’im Efsus iken putperestlik yaşıyor,

Yine ılık ılkı bahar rüzgârı,
Esiyor Dikmenden yel serin serin.
Elbistan ovadı gördü baharı,
Açıldı dallarda gül serin serin.
-Dallarda tomurcuk açınca gülü,
-Seherde inliyor şeyda bülbülü.

Gün dolandı yine akşamlar oldu,
Kuşlar yuvasına varıyor bakın.
Dağların koyağı sis ile doldu,
Akşamüstü kalbim vuruyor bakın.

Güneş harelendi yâr gözü gibi

Yiğit Yüreği

Sevip de almazsa yiğit yüreği
Yanarda içlenir kor olur gider.
Sevdiği yâr varıp elin olursa,
Yiğidin özüne zor olur gider.

Nerede o demler, gençlik yılları,
Çağlayıp akmaya Fermanım mı var?
Yıllar eğdi beli kırdı dalları,
Tomurcuk açmaya dermanım mı var?

Afşin etrafında kesildi bağlar,