Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Kullar Perişan

Yolun düşer ise dönüp de bir bak,
Susturdun bülbülü diller perişan.
Sevginin içine girince nifak,
Yoluna döktüğüm güller perişan.

Yansın koca dağlar kül olsun artık,
Bir gönül dostumu vermedi bana.
Tipili bulutlar tül olsun artık,
Tüllümden bir ışık sarmadı bana.

Onun olsun orman neyleyim çamı,

İçimde bir boşluk var dolduramadım,
Ne ister ne arar bilemiyorum.
Ezildim bu yükten kaldıramadım,
Ne diler ne sorar bilemiyorum.

Nedir şikâyeti ne efkâr tasa,

Gönlümün içine girseydi biri,
Böyle yalnızlığa koşar mıydım ben?
Gelseydi yanıma gönlümün piri,
İçimde ki közü deşer miydim ben?

Gecemde yastık var gündüzüm berbat,

Afşin’in Güzeli

Görenleri sevdasına,
Sokar Afşin’in güzeli.
Can dayanmaz edasına,
Yakar Afşin’in güzeli.

Gönül pınarından düştü bir damla,
Yanıyor ellerim, başım dönüyor.
Gönül usaresi içtim bu gamla,
Şeb-i Arustayım, başım dönüyor.

Kerem’in harından dertli yollarım,

Aşka çengellendi benim benliğim,
Çekme misinayı canım yanıyor.
Beni benden aldı, serde senliğim,
Çekme misinayı canım yanıyor.

Olmuyor teselli makamı sazda,

Yine coşkun akar sinemde seller,
Çağladı ırmaklar indirdi beller,
Garibin halini söylemez diller,
Rağbet zenginlere oluyor derler.

Birileri kaymak balla beslenir,

DAMLALAR

Akar damlalar toplanır,
Yar başına menzil alır,
Varır hedefe saplanır,
Düşer kader damla damla.

Tepeden baktı da halktan olmadı,
Ben bilirim dedi Hak'ka gidiyor.
Dünya benim dedi tapular aldı,
Kapatmış gözünü Hak'ka gidiyor.

Felek tokat atmış Sağır kulaklar,