Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Eğerledim aşk atını,
Aştım göklerin katını.
Dudakların zekatını,
Bu fakire ver güzelim.

Sevda sararsa başını,

Yine bahar geldi eridi karın,
Sırtımız kayaya verilir dağlar.
Yeşile büründü dalların varı,
Alttan yukarıya görülür dağlar.

Kardelenler soldu, sümbül açıldı,

Keklikler sekiyor parmakta ziller,
Eğlence belini kırmaya değer.
Şakıyor bülbüller, bal damlar diller,
Arada bir gelip görmeye değer.

Ahenkli vuruyor zillerin sesi,

İlkbahar selinde derya yönüne,
Dereler doldurdu taştı gidiyor.
Baharda çiçekler aldı önüne,
Yeni sevdalara koştu gidiyor.

Bir bakış giriyor candan içeri,

Gülçiçek

Yasladı başını göğsüm üstüne,
Gözlerime bir hoş baktı Gülçiçek.
Kanım kaynar oldu gönül dostuna,
Can özümü böyle yaktı Gülçiçek.

Hiç yüzü gülmüyor asıldı yine,
Dört batmana çıktı kiri bu sene.
Bir soru sorarsan başlar yemine,
Onu nallamanın yeri bu sene.

Memleketten aday oldu bu seçim,

Zaten yangın yeri bu bağrım benim,
Nedir senin derdin gönül sultanım?
Arzuluyor oldu seni bedenim,
Nedir senin derdin gönül sultanım?

Yüz havaya döner aklın bir günde,

Aşkın bal küpüne daldım,
Bir zaman orada kaldım,
Hançer yedim yara aldım,
Ördüm gönül kapısını.

Başladım güzel avına,

Kime selam versem para soruyor,
Sende kestin artık selamı gülüm.
Benden uzak durman beni kırıyor,
Esirgeme benden kelâmı gülüm.

Zengindim bey idim indim engine,

Bulutlar dağa yaslandı,
Güllerin ucu ıslandı.
Coşkun akan bir sel idim,
Bu deli gönlüm uslandı.

Yağmurlar düştü dalına,