Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Daha on sekizden evvel,
Gülerdin Afşin’e bedel.
Maraş’ı vereyim berdel,
Başkasına göçme güzel.

Kınalı el gül dermeli,

Seher vakti bülbül dalda uyurken,
Açan tomurcuklar gül olur gider.
Dalların ucunda bir hoş dururken,
Bülbül de şakıyan dil olur gider.

Gökleri inletir gönüller harı,

Sanki yer yüzünde cennet-i âlâ,
Efkar’dan bakınca gördüğüm Artvin.
Kafkasör gözümde tütüyor hala,
Gençlikte gönlümü verdiğim Artvin.

Maraş’tan varınca bir garip kuldum,

Yedi İklim Sende Saklı

Baharın var yazın farklı,
Yedi iklim sende saklı.
Senin için yanan haklı,
Böyle duman vermem ondan.

Yıllar geldi geçti senin peşinde,
Koşuyorsam beni kınama gülüm.
Yürek yangınının kor ateşinde,
Pişiyorsam beni kınama gülüm.

Gönül sazlarının paslandı teli,

Türküm demek artık ırkçılık oldu,
Pabucumuz dama atıldı gardaş.
İnsanların özü necaset doldu,
Hainle kol kola girildi gardaş.

Helal sütten emmek mazide kaldı,

Yazın Beni Bu Deftere

Dönüp dönüp bakar bana,
Yazın beni bu deftere.
Atmayın sözüm yabana,
Yazın beni bu deftere.

Bu günde turnalar yüksekten geçer,
Gök rengi göllere iniyor dağlar.
Sunalar yüzerken eşini seçer,
Birlikte yuvaya dönüyor dağlar.

Sığmaz oldum artık düze engine,

Köyümüzün soku taşı,
Duruyordu ben ordayken.
Acıkanlar bulgur aşı,
Dürüyordu ben ordayken.

Kır bekçisi Gildik Dayı,

Eriyor içimde sevdanın karı,
Köpük köpük akar dost sana doğru.
Sarar gönülleri aşkın efkârı,
Ümitsizce bakar dost sana doğru.

Kelebek konarken güller açılır,