Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Bir ahu gözlüye dilberim dedim,
Daha garip gönlüm toy be gardaşım.
Git iste deyince gerçeğe gördüm,
Yaktın yüreğimi oy be gardaşım.

Öksüze yardımda bulunmak sevap,

Sözü nalıncı keseri,
Yine başladı serseri.
Yozlaşmış çağın eseri,
Kusuruna bakılmıyor.

Yağı tekelerden süzer,

Her sevdim diyene inanmam artık,
Sevgi gerçek olsa ayrılık neden?
Bir hevestir oyalıyor yok mantık,
Sevenin bağrını deşiyor neden?

El ele geziyor parkta bir olan,

Neden göz ucundan alttan bakarsın
Göz göze diz dize olalım artık.
Yine uğrun bakıp beni yakarsın,
Gel de gülen yüzler bulalım artık.

Sende istiyorsun bilirim bunu,

Sevip sevilirken ayrılık oldu,
Hasret yarasını sar hele doktor.
Yalnız bir yatakta bir ömür doldu,
Yaraya merhemi sür hele doktor.

Felek sevenlere tokat vuralı,

Gönül kapısından girdikten sonra,
Pencereden sarkıp konuşmam gülüm.
Seninle huzura erdikten sonra,
Daha gerisine karışmam gülüm.

Sevip sevilmesi ömür insana,

Bende bilmiyorum halim nicedir,
Dünyaya gül gülistan diyordum gardaş.
Sevmeyi bilmeden belki öncedir,
Sevdayı ellerden duyardım gardaş.

Gül diktim gönlüme açıldı gonca,

Yalan dünya yalanına,
Ne söylesen kananına?
Güven olmaz insanına,
Söyler sözü döner gardaş.

Girme söz yükü altına,

Başını yastığa koyduğum anda,
Dört duvar üstüme çöker yalnızlık.
Afakanlar basar aynı zamanda,
Tutup gökyüzüne çeker yalnızlık.

Yalnızlık yiğidin yüreğin dağlar,

Hayvan yularından, insan sözünden,
Bağlanır da kalır unutma dostum.
Dürüstlük giderse insan özünden,
Büyük vebal alır unutma dostum.

Söze sadakattir insan erdemi,