Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Müminlerin sabır anı,
Kul olarak hakkı tanı.
Kıraat ile kur-an’ı,
Okurken bul ramazanı.

Ehlisünnet yolda hüner,

Kimi sefa sürer güler eğlenir,
Kimine göz yaşı döktürür felek.
Kimi güzellerden güzel beğenir,
Kimine ömrünü söktürür felek.

Kimi bu dünyada sevip sevilir,

Gökyüzünden geçip giden turnalar,
Baş başa göllerde dolaşsak biraz,
Hasretlere haber eden turnalar,
Bir haber olsa da eğleş sek biraz.

Yaz bahar olunca nere gidersin?

Bir ahu gözlüye dilberim dedim,
Daha garip gönlüm toy be gardaşım.
Git iste deyince gerçeğe gördüm,
Yaktın yüreğimi oy be gardaşım.

Öksüze yardımda bulunmak sevap,

Sevip sevilirken ayrılık oldu,
Hasret yarasını sar hele doktor.
Yalnız bir yatakta bir ömür doldu,
Yaraya merhemi sür hele doktor.

Felek sevenlere tokat vuralı,

Gönül kapısından girdikten sonra,
Pencereden sarkıp konuşmam gülüm.
Seninle huzura erdikten sonra,
Daha gerisine karışmam gülüm.

Sevip sevilmesi ömür insana,

Bende bilmiyorum halim nicedir,
Dünyaya gül gülistan diyordum gardaş.
Sevmeyi bilmeden belki öncedir,
Sevdayı ellerden duyardım gardaş.

Gül diktim gönlüme açıldı gonca,

Yalan dünya yalanına,
Ne söylesen kananına?
Güven olmaz insanına,
Söyler sözü döner gardaş.

Girme söz yükü altına,

Başını yastığa koyduğum anda,
Dört duvar üstüme çöker yalnızlık.
Afakanlar basar aynı zamanda,
Tutup gökyüzüne çeker yalnızlık.

Yalnızlık yiğidin yüreğin dağlar,

Hayvan yularından, insan sözünden,
Bağlanır da kalır unutma dostum.
Dürüstlük giderse insan özünden,
Büyük vebal alır unutma dostum.

Söze sadakattir insan erdemi,