Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Dayandım Gardaş

Bende bilmiyorum halim nicedir,
Dünyaya gül gülistan diyendim gardaş.
Sevmeyi bilmeden belki öncedir,
Ellerden sevdayı duyandım gardaş.

Göklerde gezerken bak yere indim,
Candan sevenlere kıyan utansın.
Gül koydum gönlüme sevda edindim,
Dalın dikenine uyan utansın.

Sevgiyle sürülür dünyanın demi,

El ele girdik bağa,
Gül karıştı yaprağa.
Düğünümüz olmadan,
Girdin kara toprağa.

Ecel girdi arama,

Devir mi değişti ben mi yoruldum?
Dünyanın tadını alamaz oldum.
İnsan tutumunu, gördüm kırıldım,
O eski neşeyi bulamaz oldum.

Benim ak gördüğüm kara çıkıyor,

İndi de yağmurlar toprak ıslandı,
Bağrım susuzluktan yandı neyleyim.
İndirdi karını bulut uslandı,
Gönül yaz baharım sandı neyleyim.

Geldi göçmen kuşlar turna havada,

Dünyada Gönül Eğlendi

Dizdim yılları sıraya,
Çift devir tespih eyledi
Virgül koymadım araya,
Noktası huzur sağladı.

Sevip sevilsen de yorulma boşa,
Dünyada vuslatın haram dediler.
Kendini boş yere atma ateşe,
Kavuştu mu sanki kerem dediler.

Dağları yararken Ferhat Şirin’e,

Daha gözüm açılmadan,
Dünya fani dendi bana.
İyi kötü seçilmeden,
Dünya fani dendi bana.

Emekliyordum yürüdüm,

Dünyanın Sefası Yâr imiş Meğer

Yıllardır hasretim bir sıcak tene,
Sarmadan yaşamak zor imiş meğer.
Gönül depreşmeye başladı yine,
Zamanında gözü kör imiş meğer.

Dünyanın düzeni böyledir işte,
Kimi murat alır, kimi ah çeker.
Kimi hayal ile gezinir düşte,
Kimi güler oynar, kimi ah çeker.

Kimi ömür sürer zevki sefada,