Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Gönüller gençlik çağında,
Durulacak zamanı mı?
Kavrulur aşkın yağında,
Sorulacak zamanı mı?

Kanı kaynar her işinde,

Bir zaman soframda yiyen insanlar,
Nasıl kayboldular sor hele gardaş?
Sana canım feda diyen insanlar,
Sırra kadem bastı gör hele gardaş.

Böyleymiş anladım insanda vefa,

Nerde ekmeğimi yiyen insanlar?
Yeni kayboldular sor hele gardaş.
Canım feda sana diyen insanlar,
Sırra kadem bastı gör hele gardaş.

Bumudur söyleyin insanda vefa,

Binboğa’da konup göçsek,
Yaylasından sular içsek.
Güzelinden güzel seçsek,
Elbistan’ın ovasında.

Sardı Barit’in gülleri,

Çıktım Atlas’ın başına,
Hayâli geldi karşıma.
Ah çekip vurdum döşüme,
Elbistan’ın ovasında.

Bağlardan el eder bana,

Bülbüllerin yuvasında,
Bir güzelin sevdasında
Gönül kendi davasında
Elbistan’ın Ovasında.

Kaldırmış düşünü gider,

Deli poyraz kar savurur,
Elbistan’ın ovasında.
Savrulan yüzüme vurur,
Elbistan’ın ovasında.

Görülmez dağların başı,

Elbistan’ın Ovasında.6

Eriştim gençlik çağına,
Düştüm kaderin ağına.
Bülbül eyledi bağına,
Elbistan’ın ovasında.

Gönül köprüsünden geçtim,
Sevda dolu bade içtim,
Güzellerden güzel seçtim,
Elbistan’ın Ovasında.

Gönül taşı sanki yakut,

Yârim çiçek bende arı,
Sardı bizi gönül harı.
Şenlendi ömür baharı,
Elbistan’ın ovasında.

Bulut Binboğa’nın başı,