Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Behey yalan dünya usandım senden,
Bir kere yüzüme gül bari benim.
Beni ayrı koydun sevdiğim tenden,
Gel de şu gönlümü al bari benim.

Bende eller gibi sevdim sevildim,

Usanıp Yılasım gelir

Erir özüm sarar ipek,
Bal damlıyor petek petek.
İstediğim yalnız bir tek,
Ayşe’mi alasın gelir.

Üzüm Toplayan Güzel

Asma dallarına dolaşır ayak,
Yeşile bürünmüş bu yerde koyak,
Kolunda sepeti beline dayak,
Bağların içinde gezinir güzel.

Binboğa’ların belinde,
Çiçek demeti elinde,
Savrulmuş gönül yelinde,
Uzun ’Yayla'nın güzeli;

Karlı dağların sümbülü,

Vardım Ak Pınar’a yüzüm yumağa,
Aklımı başımdan aldı bir gelin.
Fırsatım olmadı kimsin demeğe,
Beni hayallere saldı bir gelin.

Kırmızı yanakta gül açmış gamze,

Utanmaz Yüzünde Astar

Kızarmıyor asla yüzsüzde deri,
Utanan bir insan mastar olur mu?
İnsanlık onuru elinin kiri,
Haysiyetsiz yüzde astar olur mu?

Vatandaşsın Diyor Sistem

Zenginin garsona bahşişi kadar,
Ayda bir ulufe veriyor sistem.
Yirmi beş yıl emek verdi kafadar,
Açlıktan yerlerde sürüyor sistem.

Vefasız Yârim

Gönül sevmeyince olmuyor işte,
İnsanda ümitler soluyor demek.
Bir terslik çıkıyor düzgün gidişte,
Sevgisiz bir hayat olurmuş demek.

Yazdım bir istida sundum makama,
Okunur mu okunmaz mı bilemem.
Kimin kuyruğuna bastım sor ama!
Dokunur mu dokunmaz mı bilemem.

Adalet bu mülkün temeli diyor,

Yıllardan sonra görünce,
Baktıkça gözüm sulandı.
Yüreğime dert örünce,
Maziye yüreğim yandı.

Cemre parkının içinde,