Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Aşkın badesini canan elinden,
Derbeder gezerim içtim içeli.
Kokusun alırım seher yelinden,
Sevda köprüsünden geçtim geçeli.

Güllere büründü gönül engini,

Seni her gördüğümde, için sızlasa bile,
Sevgide vefa yokmuş, yanmak artık nafile.
Şimdi hazan mevsimi, bülbülü konmaz güle,
Yüreğim sevdim dese, Kanmak artık nafile.

Gönül duvarlarını yılların tozu örttü,

Bu akana ırmak deme,
Ben gözümü biliyorum.
Gönül gitti yedemine,
Ben sözümü biliyorum.

Geçit yoktur iltimasa,

Ben Unuttum Desem

Takvimler delindi zamanda korku,
Ben unuttum desem gönül unutmaz.
Fırladı yayından ayrıldı oku,
Ben unuttum desem gönül unutmaz.

Gönlümün sultanı güzeller hası,
Görse pencereyi açar mı bilmem.
Gönül pınarından doldurup tası,
Kana kana aşkı içer mi bilmem.

Süzülüp gelirken çayır çimenden,

Daha bu yerlerde duramam artık,
Elbistan ovası ben gidiyorum.
Gönül işlerinde olmuyor mantık,
.Bıraktım Afşin’i ben gidiyorum,
.Ömrümün varını terk ediyorum.

Ben Bilirim Diyen

Ben bilirim diye her söze girme,
Cahiller her şeyi biliyor dostum.
Sözü anlamadan tez cevap verme,
Ehli olan sana gülüyor dostum.

Köpük köpük gönül seli,
Çağlar oldu deli deli.
Bilmezdim senden evveli,
Sevda denen şeyi güzel.

Koynunda gül tutam tutam,

Belki Devran Döner Şimdi

Hasret sardı yine özü,
Oylum oylum yanar şimdi.
Dilinden bir tatlı sözü,
Gönül duysa kanar şimdi.

Suladım gönlümde aşk bahçesini,
Belki dallar çiçek, açar kim bilir.
Derledim sevginin pey akçesini,
Kimlerin gönlüne, uçar kim bilir.

Bulutla gizledim yıldızı ayı,