Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Neden böyle oldu sonumuz bizim,
Ayrı düştük şimdi yas tuttun Ebru.
İçim de saklarım dinmiyor sızın,
Kestin dallarımı kuruttun Ebru.

İnanmam ben sana etsen de yemin,

Duydum duman sarmış Atlas’ın başı,
Nazlımın dertleri deste mi ola?
Hasretlik derdinden bana mı küstü?
Altın küpeleri seste mi ola?

Ziyaretin altı Kartal Kaya’sı,

Ne derim bir tanem kaderin böyle,
Elini yüzüne basıp ağlama.
Hayatın cilvesi bu mudur söyle?
Bana suratını asıp ağlama.

Sakladım ismini Nilüfer dedim,

Dünyaya aldanıp mala övünme,
Helal mi haram mı sorulur bir gün.
Makam mevki diye boşa dövünme,
Hepsine bir mühür vurulur bir gün.

Gönüller nefise tapmasın aman,

Kurban olduğum.1

İnce bel endamı zarif,
Zarafeti olmaz tarif.
Sevdiğimi bilir arif,
Sallanır kurban olduğum.

Kurularak Anladım

Zaman rüzgâr oldu bende bir yaprak,
İlden ile savrularak anladım.
Sevgi nedir diye ederdim merek,
Ateşinde kavrularak anladım.

Bir zaman bağbandı ne hale gelmiş,
Terk etmiş bülbüller gülü perişan.
Bozulmuş bedeni gül yüzü solmuş,
Tutulmuş şakıyan dili perişan.

Kırılmış benliği bir nokta hali,

Doludizgin gidiyorum,
Menzilime varmak için.
Hakka dua ediyorum,
Menzilime varmak için.

Ömür nedir diye sordum?

Dostlara harcadım kese delindi,
Varlığımı kimse takmıyor artık.
Yaş kemale erdi sona varıldı,
Cazibem gönüller yakmıyor artık.

Sırra kadem bastı yanıp tutuşan,

Çekildi gözlere perde,
Haksızlık var orta yerde,
Belki bilinir ilerde,
Gitmiyor hoşuma benim.

Toplum alıyor narkozu,