Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Yalandır dünyanın baharı yazı,
Kar yağdı başıma göremedim ben.
Genç idim bilmezdim verdim avazı,
Yâr dedim sineme saramadım ben.

Kendim dedim kendim kandım sözüme,

İşte şimdi beni yaktı,
Cellât diye sordu beni.
İlmeği boynuma taktı,
Sehpasına kurdu beni.

Donandı gönül yamacı,

İntizar

Âlem bilmez idim beni getirdin,
Âlemlere rüsva olasın gülüm.
Aradım kendimi bende yitirdim,
Benim gibi derde kalasın gülüm.

Işık Saçmamız Gerek

Bir yıldız kayması değilse ömür,
Gülerek ışıklar saçmamız gerek.
Gece karanlığı olsa da kömür,
Gökte bir ay olup açmamız gerek.

Düşündüm maziyi gözden geçirdim,
Çekilir der değil verdiğin felek.
Aynaya baktım da aklı kaçırdım,
Senden hatıradır gördüğüm felek.

Ben ak demiş olsam sen kara dersin,

Aklıma geldikçe öptüğüm o an,
Hayaline doyulmuyor bir tanem.
Gönül içlerinde tutuştu cihan,
Bir kenara konulmuyor bir tanem.

Gülde kelebektir sevgiyi anmak,

Bakarım yollara kervanlar gelir,
İçlerinde seni ararım gülüm.
Dağlardan yel eser ümit belirir,
Seher yellerinden sorarım gülüm.

Gönülümden taşıyor sine özlemi,

Halimi Anla

Bende ki yangını bilmek istersen,
Tutuver elimi, halimi anla.
Yüzüme güler de bana gelirsen,
Yürek sesimde ki dilimi anla.

Halim Yaman Dostlarım

Güllerle bezendi gönül düzeni,
Çok görmeyin bana aman dostlarım.
Geçince karşıma gönül dizeni,
Gördüm de hallerim yaman dostlarım.

Hainin sözüne akılsız kanar,
İnan gözlerimiz kör hele gardaş.
Sorarsan soyunu soysuza çıkar,
Biraz izlerini sür hele gardaş.

İpini koparan çıkıyor yola,