Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Binbağa’nın sert poyrazı,
Benim dallarımı vurdu.
Hal bilmezlerin garazı,
Yiğit seven kızı vurdu.

Bütün ümitlerim söndü,

Binboğa’dan nazar edince düze,
Ceyhan’ın kolları görülür bir hoş.
Elbistan ovası geliyor göze,
Gönlüme hasreti örüyor bir hoş.

Keklikler kayada öterken bile,

Yine Binboğa’nın gelinlik başı,
Yel vurdu bulutlar savurur oldu.
Binlerle anılan gencecik yaşı,
Bahar gülleriyle avunur oldu.

Önce kardelenler sürdü sefayı,

Binboğa’nın eser yeli,
Erir karı iner seli.
Güzellerin ince beli,
Salınır şimdi yaylada.

Şenlendi Türkmen konağı,

Binboğa’nın yamaçları,
Bölük bölük kardır şimdi.
Bulut taradı saçları,
Damlaları vardır şimdi.

Yaylası ahuya hasret,

Halim Yaman Dostlarım

Güllerle bezendi gönül düzeni,
Çok görmeyin bana aman dostlarım.
Geçince karşıma gönül dizeni,
Gördüm de hallerim yaman dostlarım.

Aklıma geldikçe öptüğüm o an,
Hayaline doyulmuyor bir tanem.
Gönül içlerinde tutuştu cihan,
Bir kenara konulmuyor bir tanem.

Gülde kelebektir sevgiyi anmak,

Bakarım yollara kervanlar gelir,
İçlerinde seni ararım gülüm.
Dağlardan yel eser ümit belirir,
Seher yellerinden sorarım gülüm.

Gönülümden taşıyor sine özlemi,

Düşündüm maziyi gözden geçirdim,
Çekilir der değil verdiğin felek.
Aynaya baktım da aklı kaçırdım,
Senden hatıradır gördüğüm felek.

Ben ak demiş olsam sen kara dersin,

Hadi Güzelim

Seni sevdim işte söylüyor dilim,
Yasla gel başını göğsüme gülüm,
Senden ayrı kalmak bilirsin zulüm,
Hasret koyma beni haydi güzelim.