Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Dara Düştüm Gönül

Dara düştüm gönül senin elinden,
Damlayken sel edip akıttın beni.
Neler duydum neler senin dilinden,
El güzel severken bakıttın beni.

Binboğa’dan serindir Erciyes oldu başım,
Bilmeyenler sanıyor bade içtim sarhoşum.
Kardelen kar altında çiçekler arkadaşım,
Dünya güzellerinden güzel seçtim sarhoşum.

Kar düştü saçlarıma keklikler ötüşmeden,

Gönül kalesinde nöbet bekleyen,
Kapısında duran, kula say beni.
Sevdanın derdini; derip denkleyen,
Aşkın pazarında köle say beni.

Yanağı okşarken kâkülün teli,

Gönlümün gülüsün dağlar maralı,
Uzat ellerini gönlüm yaralı,
Gözünden gönlüme sevda vuralı
Meral diye anar dillerim seni.

Gönlüm kutsal yuva gel gir içine,

Bu dünyada kavuşup, kuramadık bir düğün,
Sen dirayet gösterdin, seven yürekle öğün.
Elbette hak divanda, kavuşacağız bir gün,
Yakında geliyorum, biraz dayan Nilüfer.

Kendime bir yer aldım, tam senin ayağında,

Dayandım Gardaş

Bende bilmiyorum halim nicedir,
Dünyaya gül gülistan diyendim gardaş.
Sevmeyi bilmeden belki öncedir,
Ellerden sevdayı duyandım gardaş.

Göklerde gezerken bak yere indim,
Candan sevenlere kıyan utansın.
Gül koydum gönlüme sevda edindim,
Dalın dikenine uyan utansın.

Sevgiyle sürülür dünyanın demi,

El ele girdik bağa,
Gül karıştı yaprağa.
Düğünümüz olmadan,
Girdin kara toprağa.

Ecel girdi arama,

Devir mi değişti ben mi yoruldum?
Dünyanın tadını alamaz oldum.
İnsan tutumunu, gördüm kırıldım,
O eski neşeyi bulamaz oldum.

Benim ak gördüğüm kara çıkıyor,

İndi de yağmurlar toprak ıslandı,
Bağrım susuzluktan yandı neyleyim.
İndirdi karını bulut uslandı,
Gönül yaz baharım sandı neyleyim.

Geldi göçmen kuşlar turna havada,