Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Yılların yorgunu zaten dizlerim,
Birde sen vurup da çökertme Sevgi.
Yüzüne bakınca güldü gözlerim,
Coşkun duyguları yeşertme Sevgi.

Balık nefes almaz çıksa karada,

Eğer bilmem dersen sevgi ne demek?
Fer alıp gözünden akana bir sor.
Sabır taşı olsan parçalar sevmek,
Arzuları yıkıp yakana bir sor.

Nereden bilirim suda ıslanır,

Aşka kanat açtı gönlümün kuşu,
Hangi güle kondu sormuyor felek.
Yoruyor dizleri sevda yokuşu,
Daldaki dikeni görmüyor felek.

Benim çektiğimin onda dokuzu,

Gönül tellerine mızrap vurmadan,
Arayıp halimi sorsan olmaz mı?
Kaşları eğdirip gönül kırmadan,
Verdiğin ikrarda dursan olmaz mı?

Seherde açılan gonca dedimse,

Yıllardır özledim doğduğum yeri,
Hısım akrabadan selam gelmedi.
Gurbet kucağında gezinen eri,
Halin nedir diye soran olmadı.

Çocukken ayrıldım baba yurdundan,

Koynunda saklarsın nicelerini,
Bülbülün zarını duydun mu dağlar?
Yıldızlar süslerken gecelerini,
Zühre’yi koynuna koydun mu dağlar?

Keklikler dertlenip sinende ağlar,

Sorulmuyor Nilüfer

Gönlümde bir pınar kaynar derinde,
Berrak suyu görülmüyor Nilüfer.
Billurlara koysam durmaz yerinde,
Gönül işte durulmuyor Nilüfer.

Ne kusur işledim söyle sevdiğim,
Dağlara düşürdün gelemiyorum.
Göz açıp dünyaya gönül verdiğim,
Nasıl üzdüm seni soramıyorum.

Bana kaş eğdirip dönme geriye,

Gün döner yıl geçer hep unutulur,
Bu kadar kolay mı söyle bir tanem?
Yaralı gönüller hep avutulur,
Gönüller kanunu böyle bir tanem.

Batarsa yüreğe sevdanın oku,

Sözüne Uyar Ağlarım

Hasret ettin nefesine,
Kulağımda ki sesine,
Sarılmaz sam sinesine,
Kendime kıyar ağlarım.