Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Gün döner yıl geçer hep unutulur,
Bu kadar kolay mı söyle bir tanem?
Yaralı gönüller hep avutulur,
Gönüller kanunu böyle bir tanem.

Batarsa yüreğe sevdanın oku,

Gönül tellerine mızrap vurmadan,
Arayıp halimi sorsan olmaz mı?
Kaşları eğdirip gönül kırmadan,
Verdiğin ikrarda dursan olmaz mı?

Seherde açılan gonca dedimse,

Sorulmuyor Nilüfer

Gönlümde bir pınar kaynar derinde,
Berrak suyu görülmüyor Nilüfer.
Billurlara koysam durmaz yerinde,
Gönül işte durulmuyor Nilüfer.

Ne kusur işledim söyle sevdiğim,
Dağlara düşürdün gelemiyorum.
Göz açıp dünyaya gönül verdiğim,
Nasıl üzdüm seni soramıyorum.

Bana kaş eğdirip dönme geriye,

Sözüne Uyar Ağlarım

Hasret ettin nefesine,
Kulağımda ki sesine,
Sarılmaz sam sinesine,
Kendime kıyar ağlarım.

Aşka kanat açtı gönlümün kuşu,
Hangi güle kondu sormuyor felek.
Yoruyor dizleri sevda yokuşu,
Daldaki dikeni görmüyor felek.

Benim çektiğimin onda dokuzu,

Koynunda saklarsın nicelerini,
Bülbülün zarını duydun mu dağlar?
Yıldızlar süslerken gecelerini,
Zühre’yi koynuna koydun mu dağlar?

Keklikler dertlenip sinende ağlar,

Yıllardır özledim doğduğum yeri,
Hısım akrabadan selam gelmedi.
Gurbet kucağında gezinen eri,
Halin nedir diye soran olmadı.

Çocukken ayrıldım baba yurdundan,

Bu yaptığın gider oldu gücüme,
Bir kalıba sokamadım güzelim.
İçlendikçe kök salıyor içime,
Eşeledim sökemedim güzelim.

Sen istedin geldin olmadın berdel,

Açılır baharda durgun sularda,
Türlü renk çiçekle dolar nilüfer.
Yeşil yosunlara kolunu dolar,
Başımı dertlere salar nilüfer.

Dalgalar vurdukça eğilir başı,