Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Yine delilendi dereler çaylar,
Eriyen karların belini taşır.
Vuslatım diyerek deryayı boylar,
Baharda dağların selini taşır.

Gün vurup eriyen damlalar dertli,

Şu yüce dağların boranı karı,
Gün gelir erirde sel olur gider.
Tipinin verdiği gönül efkârı,
Yeni sürgün dala zül olur gider.

İndirir başından beyaz duvağı,

Külek boğazından temiz havaya,
Yamaçtan bakıyor Şeker Pınarı
Toroslar koynundan Çukur Ovaya,
Çağlayıp akıyor Şeker Pınarı.

Kayadan süzülmek bu kızın huyu,

Türküm müslümanım; elhamdülillah,
Puta selam durmak isteme benden.
Dünya hayatında amentü billah,
Başkasını sormak isteme benden.

Üç günlük dünyada kul iken hakka,

Sele Gitti Benim Gönlüm

Eridi de karlar, seli yürüdü,
Sele gitti benim gönlüm neyleyim.
Dereler doldurdu düzü bürüdü,
Sele gitti benim gönlüm neyleyim.

Geldin amma gidiyorsun,
Seni seven nerde gönül?
Bahaneler ediyorsun,
Sevda mı var serde gönül?

Ömür gitti kaldın yalnız,

Öyle sitem edip bakma yüzüme,
Bu sevdayı açan sen değimlisin.
Bir gün geleceksin benim sözüme,
Gerçeklerden kaçan sen değil misin?

Buse aldım diye suçlama beni,

Sende Güler Yüz Olmasa

Gönül bu halde olur mu?
Söylediğin söz olmasa,
Böyle huzuru bulur mu?
Sende güler yüz olmasa.

Pınara gezen güzel,
Gözlerin süzen güzel,
Bana yalan söz verdin,
Bağrımı ezen güzel.

Gül fidanı dalısın,

Sen Hangi Yeldensin

Ilgıt ılgıt eser bağrıma yeller,
Sen hangi çiçeksin kokun geliyor.
Yayla çimeninde gül deren eller,
Gülün demetinden tekin geliyor.