Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Yine yuvarlandı gönül çukura,
Gurbette sağ gezer sanıyor köyüm.
Yaslandım arkama elimde cura
Gönül yaralarım kanıyor köyüm.

Kırk yılın hasreti elliye bastı

Kelebek misali kondum dalına,
Dalını gül dalı yaptım Efsane.
Topladım gülleri serdim yoluna,
Gülü değil diken kaptın Efsane.

Seviyorum dedin, uydum sözüne,

Üşütür benliği aşkın rüzgârı,
Gönül dağlarının boranı belli.
El atıp bulmazsa yanında yâri,
Hasreti bağrına saranı belli.

Eritir demiri aşkın ateşi,

Anzer yaylasıdır güzelin döşü,
Koklayıp sineye saranlar bilir.
Gecenin bir vakti bölerse düşü,
Uyanıp sefayı sürenler bilir.

Dünyada bir tane o var bilirsin,

Sarar Ovayı

Sabah rüzgârları serin esince,
Kekik kokuları sarar ovayı.
Güzeller çimene ayak basınca,
Yayla için hazır görür ovayı.

Evvel bahar yaz gelince,
Erir dağın karı bir gün.
Yaylası güzel dolunca,
Gelir ömür varı bir gün.

Yamacı rüzğar savurur,

Sattın Beni Gönül

Artık dinle beni dur derim sana,
Anladım özünden attın sen beni.
Kendini düşündün gittin yabana,
Düşünmeden pula sattın sen beni.

Yüzüne güldüğün kalmaz ebedi,
Kanmam daha senin sözüne dünya.
Bir çocuk elinde misketler gibi,
Oyuncak olursun kuzuna dünya.

Ne kadar düzenbaz sahtekâr varsa,

Bakır bakracı kolunda,
Salınır çeşme yolunda.
Feraset var bu kulunda,
Yandım suya giden dilber.

Haydi, gönlümün ceylanı,

Şahinler Hür Yaşar

Göklerde süzülür, mihneti yoktur,
Namertler yüzünü görmeden yaşar.
Kanatsız kuşlardan düşmanı çoktur,
Avına âmânı vermeden yaşar.