Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Sevda sarar Ovayı

Bazen bulutlanır bazen de gamlı,
Gün batımı sevda sarar dağları.
Alaca karlardan başı dumanlı,
Gün batımı sevda sarar dağları.

Sevdaya Uydun mu Dağlar


Derin duygularla iyi niyeti,
Makbuldür hükmüne koydun mu dağlar?
Daha genç yaşımda düştüm gurbete,

Yine delilendi dereler çaylar,
Eriyen karların belini taşır.
Vuslatım diyerek deryayı boylar,
Baharda dağların selini taşır.

Gün vurup eriyen damlalar dertli,

Şu yüce dağların boranı karı,
Gün gelir erirde sel olur gider.
Tipinin verdiği gönül efkârı,
Yeni sürgün dala zül olur gider.

İndirir başından beyaz duvağı,

Geldin amma gidiyorsun,
Seni seven nerde gönül?
Bahaneler ediyorsun,
Sevda mı var serde gönül?

Ömür gitti kaldın yalnız,

Sen kınalı keklik dağlar başında,
Avcı olup gezdim senin peşinde,
Karanlık gecede gel de düşümde,
Gönlüme bir kerem eyle sen güzel.

Yaylaların berrak akar çeşmesi,

Yılların yorgunu zaten dizlerim,
Birde sen vurup da çökertme Sevgi.
Yüzüne bakınca güldü gözlerim,
Coşkun duyguları yeşertme Sevgi.

Balık nefes almaz çıksa karada,

Kime sorsam herkes ben sevdim diyor,
Sevgiler hayatın tuzu mu bilmem?
Gönül nedir bilmez bühtan ediyor,
Sevgisi yüreğin sözü mü bilmem?

Ele gelmiyor ki sevginin ucu,

Sevgili Gülay

Gözünü sevdiğim gönlümün dostu,
Beni yâd ellere rüsva eyleme.
Gönül dergâhına sererim postu,
Benden başkasına yer pay eyleme.

Eğer bilmem dersen sevgi ne demek?
Fer alıp gözünden akana bir sor.
Sabır taşı olsan parçalar sevmek,
Arzuları yıkıp yakana bir sor.

Nereden bilirim suda ıslanır,