Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Güvenim kalmadı, kırdılar deni,
Hep geri durdular dost bildiklerim.
Üç kuruş menfaate sattılar beni,
Arkadan vurdular dost bildiklerim.

Kimi sevgi diyor kimide nefret,

Ellerim havada dilim duada,
Kadir Mevla beni güldürsün diye.
Tararım ufkumu gözüm ziyada,
Ümide bir ışık buldursun diye.

Gönül gencim derde altmışı buldu,

Yalan dünyanın malına,
Bel bağlama yalanına.
Kader yazılır alına,
Yoldaş olur kula gardaş.

Hakkanıyet olsun durak,

Düşünür düşlerim ela gözleri,
Nice yıllar geçti sayamaz oldum.
Gönlümü okşayan tatlı sözleri,
Nice yıllar oldu duyamaz oldum.

Bana değmiş olan felek pençesi,

İrticacı diye dil uzatanlar,
İmamın önüne gelecek bir gün.
Din denince köşe bucak kaçanlar,
Azrail sizleri bulacak bir gün.

Yüzü kızarmadan dinsizin teki,

Gönlümün özünde kuruldu şenlik,
Uyursam dinlenmek isterim gülüm.
Tarayıp saçını örünce belik,
Sayarsam dinlenmek isterim gülüm.

Sen bir kelebeksin dalıma tüne,

Gönüldendir benim ilgim,
Sana melek denir bilgim,
Sevgin ile bir gün kalbim,
Dursun da gör sevdiceğim.

Girdik gönül deryamıza,

Gönüller gençlik çağında,
Durulacak zamanı mı?
Kavrulur aşkın yağında,
Sorulacak zamanı mı?

Kanı kaynar her işinde,

Bir zaman soframda yiyen insanlar,
Nasıl kayboldular sor hele gardaş?
Sana canım feda diyen insanlar,
Sırra kadem bastı gör hele gardaş.

Böyleymiş anladım insanda vefa,

Nerde ekmeğimi yiyen insanlar?
Yeni kayboldular sor hele gardaş.
Canım feda sana diyen insanlar,
Sırra kadem bastı gör hele gardaş.

Bumudur söyleyin insanda vefa,