Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Gülmeyenden Yâr Mi Olur

Yüce dağın koyağında
Güneş görmez kar mı olur?
Bir güzelin ayağında
Hal hal değmez yer mi olur?

Sende gidicisin gönüller kırma,
Bir selam salana güler yüzlü ol.
Her kusuru görüp insanı yerme,
Kapına gelene güler yüzlü ol.

Derdini yananın sırrını verme,

Güle Verdi Bu Sene

Deli gönül boranını kışını,
Yaz baharda sele verdi bu sene.
Tomurcuklar yeni dalın başını,
Renklendirdi güle verdi bu sene.

Gönül âleminin uçan şahini,
Kanat çırp gönlüme salayım bari.
Alma derim benim gönül ahımı,
El atıp özümde bulayım bari.

İçim buruk benim gönlüm yaralı,

Yamacı süslerken lale sümbülü,
Ben senden derlerim balı gülçiçek.
Seherde öterken dalın bülbülü,
Gönlümde açılır gülü gülçiçek.

Dağıtır saçları baharın yeli,

Köyün meydanında yiğitler varken,
Gezinme evinde yat be Güldane.
Hep gençlerin gözü seni ararken,
Birine bir mendil at be Güldane.

Köyün gençleriniz gözleri sende,

Ömrümün sultanı gönül dizdarı,
Bekletme yolunu gel diyor bana.
Seninle açıyor gönül baharı,
Döndür de yüzünü gül diyor bana.

Görmediğim günün gecesi kâbus,

Uzaklardan geldim Kafkasör sana,
İrem bahçesine daldım Artvinli,
Sevenin gönlünü atma yabana,
Zülfünün telinde kaldım Artvinli.

Kırmızı gül sanki yanağın alı,

Şu yalan dünyada gülmedi yüzüm,
Sen bari yüzümü güldür be gülüm.
Gönül denen şeye geçmiyor sözüm,
Sevmez isen artık öldür be gülüm.

Ayrılık acısı içimde kordan,

Güldürmedin Sevdiceğim

Yaprak gibi düştüm yere,
Kaldırmadın sevdiceğim.
Yalan sözü derbedere,
Bildirmedin sevdiceğim.