Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Bu günde turnalar yüksekten gider,
Neden enginlere inmiyor dağlar?
Gözlerim sıladan bir haber güder,
Gelmezse dertlerim dinmiyor dağlar.

Eridi sel oldu Binboğa karı,

Sis sarmış sılamın yolunu aman,
Dostlarım sağ olsun gelemem artık.
Akpınar yolunda yürümem güman,
Hayat nerde söner bilemem artık.

Hasret kaldım Binboğa’nın dağına,

Toprağı Ağlıyor Şimdi

Kıvılcımdı oldu ateş,
Kuru dallar olur peşkeş.
Kök bedenle olmuyor eş,
Toprağı Ağlıyor şimdi.

Hep benim sandığın yalan dünyadan,
Toprağın koynuna girersin bir gün.
Gaflet uykusundan tatlı rüyadan,
Uyanır eceli derersin bir gün.

Tozpembe dünyada yılların küser,

Tarla ayrıklandı kökü derinde
Millet nedenini soruyor artık.
Nifak yuvaları her bir yerinde
Vatanı sevenler görüyor artık.

Kökü su aldıkça dal budak saldı

Yine bahar geldi Çukur Ovaya,
Çiçeğinden biçsek Tekir Yaylası.
Mor koyunun sütü girdi kovaya,
Bal özeyip içsek Tekir Yaylası.

Dadaloğlu nerde bu dağlar ıssız,

Sunam Gölde Yüzer

Sunam kanatlandı uçar,
Benim gönlüm kaldı naçar.
Süzülürde göle geçer,
Nilüferli gölü güzel.

Yardan aşkına bu kadar yeter,
Öksüzlük yüzünden suçum var benim.
Seveni unutmak ölümden beter,
Sevdalı gönlüne borcum var benim.

Kendi ateşimde yaktım ben seni,

Bu yalan dünyaya sultan olsan da,
Dünyayı doğruluk açmıyor gönül.
Hileli yollarla menzil bulsan da,
Mihnette doğru söz geçmiyor gönül.

Yalan dolan ile gemi yüzdürsem,

Elbistan ovası ne ettim size?
Bizden güzel sevmek suç dedi bana.
Ayrılık buyurdu severken bize,
Sen Afşin elinden uç dedi bana.

Ben yetim öksüzken çıktım meydana