Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Koynunda saklarsın nicelerini,
Bülbülün zarını duydun mu dağlar?
Yıldızlar süslerken gecelerini,
Zühre’yi koynuna koydun mu dağlar?

Keklikler dertlenip sinende ağlar,

Sorulmuyor Nilüfer

Gönlümde bir pınar kaynar derinde,
Berrak suyu görülmüyor Nilüfer.
Billurlara koysam durmaz yerinde,
Gönül işte durulmuyor Nilüfer.

Ne kusur işledim söyle sevdiğim,
Dağlara düşürdün gelemiyorum.
Göz açıp dünyaya gönül verdiğim,
Nasıl üzdüm seni soramıyorum.

Bana kaş eğdirip dönme geriye,

Gün döner yıl geçer hep unutulur,
Bu kadar kolay mı söyle bir tanem?
Yaralı gönüller hep avutulur,
Gönüller kanunu böyle bir tanem.

Batarsa yüreğe sevdanın oku,

Tarla ayrıklandı kökü derinde
Millet nedenini soruyor artık.
Nifak yuvaları her bir yerinde
Vatanı sevenler görüyor artık.

Kökü su aldıkça dal budak saldı

Yine bahar geldi Çukur Ovaya,
Çiçeğinden biçsek Tekir Yaylası.
Mor koyunun sütü girdi kovaya,
Bal özeyip içsek Tekir Yaylası.

Dadaloğlu nerde bu dağlar ıssız,

Bak geldim yanına yine görmeye,
Naz edip susarsın etme be gülüm.
Terine ter katıp demler sürmeye,
Söz edip susarsın etme be gülüm.

Tara da ör beni demişken saçın,

Memlekette ne çok enayi vardır,
Neden hepsi seni buluyor Tahir.
Elbette kazları yolması kârdır,
Bazen de ördekler geliyor Tahir.

Elbet kart horozun tüyü yolunur,

Sözüne Uyar Ağlarım

Hasret ettin nefesine,
Kulağımda ki sesine,
Sarılmaz sam sinesine,
Kendime kıyar ağlarım.

Elbistan ovası ne ettim size?
Bizden güzel sevmek suç dedi bana.
Ayrılık buyurdu severken bize,
Sen Afşin elinden uç dedi bana.

Ben yetim öksüzken çıktım meydana