Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Bu yaptığın gider oldu gücüme,
Bir kalıba sokamadım güzelim.
İçlendikçe kök salıyor içime,
Eşeledim sökemedim güzelim.

Sen istedin geldin olmadın berdel,

Açılır baharda durgun sularda,
Türlü renk çiçekle dolar nilüfer.
Yeşil yosunlara kolunu dolar,
Başımı dertlere salar nilüfer.

Dalgalar vurdukça eğilir başı,

Gün döner yıl geçer hep unutulur,
Bu kadar kolay mı söyle bir tanem?
Yaralı gönüller hep avutulur,
Gönüller kanunu böyle bir tanem.

Batarsa yüreğe sevdanın oku,

Gönül tellerine mızrap vurmadan,
Arayıp halimi sorsan olmaz mı?
Kaşları eğdirip gönül kırmadan,
Verdiğin ikrarda dursan olmaz mı?

Seherde açılan gonca dedimse,

Sorulmuyor Nilüfer

Gönlümde bir pınar kaynar derinde,
Berrak suyu görülmüyor Nilüfer.
Billurlara koysam durmaz yerinde,
Gönül işte durulmuyor Nilüfer.

Bak geldim yanına yine görmeye,
Naz edip susarsın etme be gülüm.
Terine ter katıp demler sürmeye,
Söz edip susarsın etme be gülüm.

Tara da ör beni demişken saçın,

Sunam Gölde Yüzer

Sunam kanatlandı uçar,
Benim gönlüm kaldı naçar.
Süzülürde göle geçer,
Nilüferli gölü güzel.

Yardan aşkına bu kadar yeter,
Öksüzlük yüzünden suçum var benim.
Seveni unutmak ölümden beter,
Sevdalı gönlüne borcum var benim.

Kendi ateşimde yaktım ben seni,

Bu yalan dünyaya sultan olsan da,
Dünyayı doğruluk açmıyor gönül.
Hileli yollarla menzil bulsan da,
Mihnette doğru söz geçmiyor gönül.

Yalan dolan ile gemi yüzdürsem,

Ne kusur işledim söyle sevdiğim,
Dağlara düşürdün gelemiyorum.
Göz açıp dünyaya gönül verdiğim,
Nasıl üzdüm seni soramıyorum.

Bana kaş eğdirip dönme geriye,