Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Yılların ardından yoruldum artık,
Bir sevgimi desen nefret mi desen!
Çamur aksa bile duruldum artık,
Bir vefa mı desem üfler mi desem.

Elimde toplandı yıldızlar falı,

Gümüş kemeri belinde,
Salınır Afşin elinde,
Benim gönlüm bir gelinde,
Yoluna kurban olayım.

Bin boğa’nın Yörükleri,

Yolunan Kazların Morali

Ay yıldız işlenmiş kimliğim vardır,
Benim gibi kulun morali için.
Zengine gül çiçek fakire dardır,
Güçlüler haklıdır kuralı için.

Sıla toprağına hasretim çoktur,
Hasretle bakıyor yollarım benim.
Köyüm deyip varsam tanıyan yoktur,
Gurbete çekiyor yollarım benim.

O yerlere hasret eden utansın,

Yolumuz Çeşmeye Çıkar

Duman olmuş başa efkâr,
Gözleri hep içli bakar.
Yolumuz çeşmeye çıkar,
Oluklardan sevda akar.

İhlâs ile çıktım yola,
Yürürüm Allah yolunda.
Kıyam olmalı kulunda,
Dururum Allah yolunda.

Hakka çevirince yönü,

Yine sert esiyor hasret poyrazı,
Feleğin çarkında zara döşeli!
Depreşti yürekte gönül marazı,
Alın yazısında kara döşeli.

Dağlar kar eritir dereler çağlar,

İncecik belini sarmadan kolum,
Böyle hasret olmak zor be Emine.
Sevda türküsünü söylerken dilim,
Ne haldesin diye sor be Emine.

Yılların elinden takvimler yılgın,

El ele tutuşup gönül dererken,
Gönül ateşinde yandırdın beni.
Dünya güzel deyip sefa sürerken,
Yalan sözler ile kandırdın beni.

O güzel yılların korunda yansam,

Yanarsın Diyen mi oldu?

Hay gidi gençlik hey düşürdü tora,
Sevme ki yanarsın diyen mi oldu?
Girince gönlüme sevdanın koru,
Nice yıl yandırır sayan mı oldu?