Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Karşıma geçip de nispet eyleme,
Uslandı bu gönül, duruldu artık.
Gününü gün edip gönül eğleme,
Gönül kadehleri kırıldı artık.

Sinemde güllerim goncadır derken,

Kurtuluş gününde Nene Hatunlar,
Sizleri görseydi ne derdi bilmem.
Türklük gurunu elde tutanlar,
Bu güne erseydi ne derdi bilmem.

Kısacık etekler açıkta baldır,

Kırdın kanadımı düşürdün yere,
Ne derim sultanım canın sağ olsun.
Alnımı kurşuna verdim boş yere,
Ne derim sultanım canın sağ olsun.

Öksüz bir gariptim kendi halimde,

Ne derim bir tanem kaderin böyle,
Elini yüzüne basıp ağlama.
Hayatın cilvesi bu mudur söyle?
Bana suratını asıp ağlama.

Sakladım ismini Nilüfer dedim,

Kurularak Anladım

Zaman rüzgâr oldu bende bir yaprak,
İlden ile savrularak anladım.
Sevgi nedir diye ederdim merek,
Ateşinde kavrularak anladım.

Bizim çil horozu tilkiler yedi,
Tavuklar ağlarken ördekler güldü.
Kazların tekmili oh olsun dedi,
İndirdi otları merekler güldü.

Kümes kapısını kırdı tavuklar,

Kurban olduğum.1

İnce bel endamı zarif,
Zarafeti olmaz tarif.
Sevdiğimi bilir arif,
Sallanır kurban olduğum.

Doludizgin gidiyorum,
Menzilime varmak için.
Hakka dua ediyorum,
Menzilime varmak için.

Ömür nedir diye sordum?

Bir zaman bağbandı ne hale gelmiş,
Terk etmiş bülbüller gülü perişan.
Bozulmuş bedeni gül yüzü solmuş,
Tutulmuş şakıyan dili perişan.

Kırılmış benliği bir nokta hali,

Dünyaya aldanıp mala övünme,
Helal mi haram mı sorulur bir gün.
Makam mevki diye boşa dövünme,
Hepsine bir mühür vurulur bir gün.

Gönüller nefise tapmasın aman,