Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Dünyaya aldanıp mala övünme,
Helal mi haram mı sorulur bir gün.
Makam mevki diye boşa dövünme,
Hepsine bir mühür vurulur bir gün.

Gönüller nefise tapmasın aman,

Kurban olduğum.1

İnce bel endamı zarif,
Zarafeti olmaz tarif.
Sevdiğimi bilir arif,
Sallanır kurban olduğum.

Kurularak Anladım

Zaman rüzgâr oldu bende bir yaprak,
İlden ile savrularak anladım.
Sevgi nedir diye ederdim merek,
Ateşinde kavrularak anladım.

Bizim çil horozu tilkiler yedi,
Tavuklar ağlarken ördekler güldü.
Kazların tekmili oh olsun dedi,
İndirdi otları merekler güldü.

Kümes kapısını kırdı tavuklar,

Neden böyle oldu sonumuz bizim,
Ayrı düştük şimdi yas tuttun Ebru.
İçim de saklarım dinmiyor sızın,
Kestin dallarımı kuruttun Ebru.

İnanmam ben sana etsen de yemin,

Duydum duman sarmış Atlas’ın başı,
Nazlımın dertleri deste mi ola?
Hasretlik derdinden bana mı küstü?
Altın küpeleri seste mi ola?

Ziyaretin altı Kartal Kaya’sı,

Dostlara harcadım kese delindi,
Varlığımı kimse takmıyor artık.
Yaş kemale erdi sona varıldı,
Cazibem gönüller yakmıyor artık.

Sırra kadem bastı yanıp tutuşan,

Çekildi gözlere perde,
Haksızlık var orta yerde,
Belki bilinir ilerde,
Gitmiyor hoşuma benim.

Toplum alıyor narkozu,

Ömrümün baharında,
Güller açtı bağımda.
Gönül seline düştüm,
Kevser’in ırmağında.

Yeni yetme birine,

Gel yanıma geri durma,
Gayrısında hayal kurma.
Nazlanıp da beni yorma,
Gönlümdedir yerin güzel.

Seven gönül demez yalan,