Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Gönül Yine Hasret Duydu,

Gönül yine hasret duydu,
Dağlarda ki çam dibine,
Yaylasına gönül koydu,
Bir güzelin sebebine!

Gönül Yorulur mu?

Karıştı rüzgâra sır oldu gitti,
Hangi gül dalından kime sorayım?
Tozları havada savruldu bitti,
Söyle bu gönülü nasıl yorayım?

Güller üzerinde kelebek iken,
Tuttu ellerimden gel dedi bana.
Huzur bulamazsın burda dikenden,
Beraber uçalım gül dedi bana.

Renk renk kanatları vurduk havaya,

Gör Deli gönlüm

Ağaran saçlarım döküldü gitti,
Artık bir karara var deli gönlüm.
Yıllardan yıl geçti dermanım bitti,
Benim çektiğimi gör deli gönlüm.

Gönül Yarası

Zaman unutturur geçer deniyor,
Geçmiyor kanıyor gönül yarası.
Yıllar asır olup derdi biniyor,
Kar koysan yanıyor gönül yarası.

Gördüm Ağladım

Gamzeler yakışmış güzel yüzünü,
Tomurcuk açarken gördüm ağladım.
Bir bülbül ötüşü tatlı sözünü,
Sevda nedir diye sordum ağladım?

Gezdim gökyüzünde yıldızı ayı,
Güneşte yüzünü gördüm bir tanem.
Işık saçan güneş karardı gitti,
Ne zaman doğacak sordum bir tanem.

Resmimi saklıyor gönlümün zarı,

Gözü görmüyor kimseyi,
Şalı kapatmış enseyi.
Kiraz dudaktan buseyi,
Sorası gelir insanın.

Kınalamış nazik eli,

Gönül düzenini koyarken yola,
Gönlüme huzuru süresin Mevla.
Bir ahu gözlü de bu garip kula,
Dünyadan göçmeden veresin Mevla.

Yalnız bir yatakta uykusuz gece,

Görünce Verir

Boşa gamlanırsın divane gönül,
Dua edenleri görünce verir.
Sonsuz rahmetlere biğane gönül,
El bağlayıp divan durunca verir.