Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Bir kara sevdaya boşuna yeldin,
Kader de bir tanem kader de gitsin.
Sen gelin olunca Demet’e geldin,
Kader de bir tanem kader de gitsin.

Nere gitsem kader düştü peşime,
Köşe bucak arar buldurur beni.
Hap savurur oldu hayal peşinde,
Talaza bir gazel oldurur beni.

Kara rengi seçmiş levhi kalemi,

Derler ki bizlere kader kurbanı,
Ben mi dedim gitte adam vur diye.
Mahpus damlarına serdin urbanı,
Diyen olmadı mı sana dur diye.

Tespihi sallarsın volta atarken,

Aklına geleni söz vermen gerek,
İyi siyasetçi böyle olursun.
Lafları gevele söyleme direk,
O zaman çok şeye çare bulursun.

Doğruları boş ver, oynak siyaset,

Vatandaşın işi Allah’a kaldı,
Kimseler yüzüne bakmıyor artık.
Başta ki densizler aklını aldı,
Onuzlar dert yükü çekmiyor artık.

Taşeron işçide pantolon yama,

Yalandır dünyanın baharı yazı,
Kar yağdı başıma göremedim ben.
Genç idim bilmezdim verdim avazı,
Yâr dedim sineme saramadım ben.

Kendim dedim kendim kandım sözüme,

İşte şimdi beni yaktı,
Cellât diye sordu beni.
İlmeği boynuma taktı,
Sehpasına kurdu beni.

Donandı gönül yamacı,

Rüyalar süsledim sevdim sevildim,
İlk göz ağrım oldu yaktın bir tanem.
Sevdaya göz açtım bir seni bildim,
Toz Pembe dünyamı yıktın bir tanem.

Tomurcuk gül gibi düştük denize,

İbrişim saçları dola boynuma,
Eğer taramaz sam kına sevdiğim.
Al beni benden de, sakla koynuna,
Nedir itirazın buna sevdiğim?

Gözlerin işliyor aşka nakışı,

İnsana Tepeden Bakıyor

Tepeden bakıyor İnsana dinsiz,
Ahval soranlara, bizden uzak dur.
Maymundan gelmiş de zıplıyor densiz,
Çek git ormanlara bizden uzak dur.