Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Bozuldu şiraze gönül düzeni,
Kırdı kanadımı uçurmaz beni.
Sevdayı yok bilip gönül üzeni,
Aşkın cennetine göçürmez beni.

Ben vurdum sırtıma derdi bohçayı,

Hormonun Marifeti

Ben köyde doğmuşum kundağım höllük,
Dertlerde emrazda doktorum sülük,
Düşünce gurbete dert bölük bölük,
Omuza gam yükü topluyor zıkkım.

Horozun Ettikleri

Yarı köylü yarı şehirli amma,
Bu horozun evi siteye yama.
Rahat bir uyku yok burda adama
Ayağını denk al öttürme horoz.

Rüyalar süsledim sevdim sevildim,
İlk göz ağrım oldu yaktın bir tanem.
Sevdaya göz açtım bir seni bildim,
Toz Pembe dünyamı yıktın bir tanem.

Tomurcuk gül gibi düştük denize,

İbrişim saçları dola boynuma,
Eğer taramaz sam kına sevdiğim.
Al beni benden de, sakla koynuna,
Nedir itirazın buna sevdiğim?

Gözlerin işliyor aşka nakışı,

İnsana Tepeden Bakıyor

Tepeden bakıyor İnsana dinsiz,
Ahval soranlara, bizden uzak dur.
Maymundan gelmiş de zıplıyor densiz,
Çek git ormanlara bizden uzak dur.

İnsanda Hatır Sayarım

Büyük küçük bilir insan sayarım,
Hal bilen insanda hatır sayarım.
Atalardan kalma sevgi ayarım,
Gel bilen insanda hatır sayarım.

İnsanın Başına Geliyor

Daha çocuk yaşta çıktım gurbete,
Varıp da görmeyi diliyor gönül.
Sılayı rahimi alsam niyete,
Bunca yıldan sonra siliyor gönül.

İnsanların İki Yüzü

Baktım insanların iki yüzüne,
Biri melek biri şeytan görünür.
Riya yakışmıyor insan özüne,
Doğruyu söyleyen pişman görünür.

İnsanlık hasleti muriri zaman,
Sözünün erleri darılır belki.
Batıyı taklitten halimiz yaman,
Bir gün özümüze dönülür belki.

Benim ki hayaldir, bir umut işte,