Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Kaçkarlar ve Trovit Yaylası

Özledim Kaçkarlar Kara Göl seni,
Yamaç buzu kırılsın da geleyim.
Ayder yaylasına davet et beni,
Bal kovana sarılsın da geleyim.

Çamların içinden dağlar aşarken,
Çiçek kokusunu bilirim gardaş.
Serin yaylalarda ömür yaşarken,
Arada Anzer’e gelirim gardaş.

Yaylada güzeller horonlar teper,

Kader defterini alsam elime,
Ben bilirim neler yazar silerim.
O kara sayfalar gelse önüme
Ak yazı donatır neler dilerim.

Boş hayaller gütmem koşturmam boşa,

Bir kara sevdaya boşuna yeldin,
Kader de bir tanem kader de gitsin.
Sen gelin olunca Demet’e geldin,
Kader de bir tanem kader de gitsin.

Nere gitsem kader düştü peşime,
Köşe bucak arar buldurur beni.
Hap savurur oldu hayal peşinde,
Talaza bir gazel oldurur beni.

Kara rengi seçmiş levhi kalemi,

Derler ki bizlere kader kurbanı,
Ben mi dedim gitte adam vur diye.
Mahpus damlarına serdin urbanı,
Diyen olmadı mı sana dur diye.

Tespihi sallarsın volta atarken,

Aklına geleni söz vermen gerek,
İyi siyasetçi böyle olursun.
Lafları gevele söyleme direk,
O zaman çok şeye çare bulursun.

Doğruları boş ver, oynak siyaset,

Vatandaşın işi Allah’a kaldı,
Kimseler yüzüne bakmıyor artık.
Başta ki densizler aklını aldı,
Onuzlar dert yükü çekmiyor artık.

Taşeron işçide pantolon yama,

Yalandır dünyanın baharı yazı,
Kar yağdı başıma göremedim ben.
Genç idim bilmezdim verdim avazı,
Yâr dedim sineme saramadım ben.

Kendim dedim kendim kandım sözüme,

İşte şimdi beni yaktı,
Cellât diye sordu beni.
İlmeği boynuma taktı,
Sehpasına kurdu beni.

Donandı gönül yamacı,