Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Sevip sevilmede vefa ararken,
Beni benden aldı bu kara sevda.
Gönül sevdiğinden vuslat dilerken,
Bende uhde kaldı bu kara sevda.

Çürüttü ömrümü yılların pası,

Sarı saçlarını hilal kaşını,
Tarayıp ördüm ya bu nana yeter.
Servi dal bedende kuğu başını,
Yastığa sürdüm ya bu bana yeter.

Görünce savruldu gönül harmanı,

Gönül kalesine yıldırım düştü,
İnsaf ette beni koru güzelim.
Gönlüme sevdanın toru üşüştü,
Ayrılık bu derdin zoru güzelim.

Seni seven kula olma yabancı,

Çiçek Kokar Engizek

Yaylalar içinde bulunmaz dengi,
Burcu burcu çiçek kokar Engizek.
Keklik seslerinin gönül ahengi,
Güzeller gönlünü yakar Engizek.

Nergisler açıldı kokuyor yaprak,
Güzeller eline verme zamanı.
Eritti karını kurudu toprak,
Demet demet çiçek derme zamanı.

Oynaşır bulutlar dağlar başında,

Bölüyor uykumu, başım belâda,
Yine velveleyi verdi çil horoz.
Şafak sökmesine az zaman kala,
Bütün sinirimi gerdi çil horoz.

Kümesin üstüne erkenden çıkar,

Cihan Yansın Sevdiğim

Cihan Yansın Sevdiğim

Nerde güzel görsem seni anarım,
Gülüm açtı derim dala konarım.

Çık da Gör Hele

Kanatlanıp uçmak bir şey mi sanki
Sevgiden göklere çık da gör hele.
Yıldızlar beride kalır inan ki,
Sevda kulesinden bak da gör hele.

Yasemin kokardı Cemre de güller,
Sen gittin dalları kurudu gülüm.
Parkı sensiz gezmek dertlere yollar,
Anarken dillerim yoruldu gülüm.

Dalda ki o güller yanakta tenin,

Gezerken Cemre’yi vardım farkına,
Yüreğimin başı yanıyor gibi.
Her yolum düşende Demet parkına,
İçimde bir yara kanıyor gibi.

Yasemin kokuyor artık çiçekler,