Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Yasemin kokardı Cemre de güller,
Sen gittin dalları kurudu gülüm.
Parkı sensiz gezmek dertlere yollar,
Anarken dillerim yoruldu gülüm.

Dalda ki o güller yanakta tenin,

Gezerken Cemre’yi vardım farkına,
Yüreğimin başı yanıyor gibi.
Her yolum düşende Demet parkına,
İçimde bir yara kanıyor gibi.

Yasemin kokuyor artık çiçekler,

Birden onu görünce, gözlerim ateş saçtı,
Neşe kapladı beni, gönlümde çiçek açtı.
Döndü baktı geriye, şöyle göz atıp kaçtı.
-İçimdeki ateşe sulardan daha yakın,
-Uğruna canım feda, can tatlı deme sakın.

Kerem olup girdim yangına bile,
Hal bilmeze denen sözler nafile.
Yanıyor yüreğim hasretin ile,
Buldu dert küpünü canın sağ olsun.

Yıldırımlar vurdu gönül düzünü,

Boşa gamlanırsın divane gönlü,
Yüzü doğrulara can kurban olsun.
Berrak ol olukta ak gürül gürül,
Gizi doğrulara can kurban olsun.

Seversen insanı sevgi bulursun,

Çektiğim Ondan

Gönül hal bilmezin eline düştü,
Benim bu dünyada çektiğim ondan.
Sevdanın en zoru başa üşüştü,
Böyle boz bulanık aktığım ondan.

Ben dertliyim diye keder yas eden,
Çeken bilir derdi sana ne oldu.
Hayatın yolunu destursuz giden,
Çeken bilir derdi sana ne oldu?

Sevildim sandın da aşka mı koştun?

Sahipsiz mezarlardan,ses duyulur derinden.
Şehide kucak açan, dağ yarılır yerinden.
Topraklar sulanırken, kan damlar gözlerinden.
Kara bulutlar kalkar, yurdumun üzerinden.

Türklüğün öz gururu, mertlik yatıyor serde,

Kaldırmış başını suya yürüyor,
Yaylanın düzünde bir servi dalı.
Bakışları can özüme giriyor,
Sevdanın nazında bir servi dalı.

Geçerken şenlendi pınarın yolu,

Bir Tane Sezer Eğlenir

Nice âşık gördüm gezer divane,
Gurbet ellerinde gönül virane,
Bütün güzellere kalır bigâne,
Gönlünde bir tane sezer eğlenir.