Alınyazım,kaderim,
İlk aşkım, güzelim...
Sensiz dolmaz ki kadehim,
Ben her gece seninle konuşur,seni içerim.
Seninle başladı yolların en güzeline düşmek,
Yorgun düştüm dağlarından,
Medet ummam yollarından.
Taşın toprağın altın olsa
İşlemeye can gerekir,can gerekir.
İstanbul'un yamaçları,
Erkenden uyanmalı bu yorgun sabaha,
Ona can katmalı herhangi bir tepeden.
Kendinden önce onun yüzüne su vurmalı,
İstanbul'u yaşamalı.
Fayton nedir bilmezler
Derin bir uyku anından vazgeçip,
Kadehime ağlıyorum.
Benden giden bana geliyor,
Bu dertler hiç bitmiyor.
İki damla kor bende kıyamet,
Aşkın ellerimde bir demet.
Bilirim yanıbaşımda seni sevmek
Ama kader, nedir bilmiyor merhamet.
Kara saçların geceleri bana bir güneş
Tüylerini ürperttim
Kanatlandı kuşlarım
Dört duvar orası
Adı kafes olmalı
Kapısını açınca
Kaçıp gitti yuvadan
Gözler, kara,ela,yeşil...
Sözler, ıslak, sıcak...
Tenler, esmer, sütbeyaz...
Kadınlar bu şiir gibi kafiyesiz mi gidiyor,
Yoksa erkekler midir kafiyeleri tutturamayan?
Kadınlar ve erkeklerin tek kafiyeli yanı sevişmek mi?
Kalbim dolar,
Kan dolar.
Bu işte bir anormallik yok!
Kan dolar kalbim.
Kanarım içten içe,
Damarlarıma kan dolar.
11/12/2004
Yaşıyorum
Ama bu yürek çoktan öldü.
Binlerce aşk acısı,binlerce kalp kırıklığı...
Yaşıyorum
Ama bu beyin çoktan öldü.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!