Dilimin ucuna kadar gelip,söyleyemediğim her bir duygum için
Affet beni
Geceler boyu düşünce tarlama ektiğim tohumumdun ,
Çimlendiremedim ,yaşatamadığım için
Affet beni
Dik başlıydım akıntıya karşı kürek çekmekti çabam
Bir sıkıntı burar içimi
Uzar geceler,düşünceler sıralanır ardı sıra
Olmasaydı böyle, oysa can kalmaya istekliydi
Gitme diyebilmeliydi gönül
Bir düş olamayacak kadar gerçekti yaşadıklarım
Oyuncakla oynayan çocuk misali
Kendince oynuyorsun aşk oyunuyla
Büyüdüğünün farkında olmadan
Ateşe elini uzatıyorsun fütursuzca
Kendince psikolojin bozuk
Küçük bir çocuk olsaydım
Tertemiz ve masum
Hiç günahsız.
Hayatın cilvelerini yaşamadan
Sillesini yememiş olsaydım.
Önyargısız
Kapattım gönül sayfamı
Artık açılmaz
Alev çıkmaz yanan ateşten
Gidilen yola da dönüp bakılmaz
Bitti artık, gönül uzak olsun
Bıraktığımız yerde kalsın her şey
Bağrı yanık toprağıma
İnci gibi kar taneleri düşer
Saklar üzerinde filizlenmiş
Aşk çimenlerini
Örter toprağımdaki yangından
Kara bulutlara dönüştü duygularım
Uygun ortam uygun yer aramakta
İçindeki biriktirdiği küskünlüğün acısını akıtmak istercesine
Damla damla akmak istiyor
Yorgun düşürüyor hayat rüzgarı
Gözlerinde umudun ahını saklayan
Karanlık bakışlı yar
Olmazların yolunda kayıp gider umutların
Açmaz gönülde ki sevgi çiçeği
Bir bir dökülür umut ağacının yaprakları
Seni senle yaşamak aşktı.
Karanlık gecede dolunay ışığı gibiydi gözlerindeki ışık
Karanlık patikaları aydınlatıyordu
Emin adımlar atıyordum adımlarımı
Gün doğdu aylar sonra
Ufacık bir kar tanesi olmayı düşündün mü hiç
Yoğunluğun içinden kopup bir oyana bir buyana
Savrula savrula toprağa kavuşmak için
Bütün soğukluğunla düşledin mi
Ne gariptir ki
Toprak senin soğukluğunla güzellik kazanmakta
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!