Sıradan bir gün yine
Her zamanki telaş,
Yer, mekan, insanlar hep aynı
Uğraşlar sıradan.
Zemheriden olsa gerek,
Sıradan bir gün yine
Her zamanki telaş,
Yer, mekan, insanlar hep aynı
Uğraşlar sıradan.
Zemheriden olsa gerek,
Yüzümdeki her bir çizgide geçen ömrün kalıntılarını taşırken
Aklara bir bir satarken sarı saçlarımı
Özlemlerimi sigaramın dumanıyla yazarken odama
Bir an simana gözlerim şahit olsa,oda yeter bana
Kara perdeler çekilmiş gönlümü aydınlatıyorsa
Özlüyorum diyememekmiş esaret
Onca unutmuşlukların yanında
O’nun olduğu her bir dakikayı unutmamakmış işkence
Bir başına sessizliğe sessiz çığlık atmakmış yok oluş
Bir zamanlarmış deli taylar gibi koşmayı istemek
kar taneleri raksediyor sokak ışığının altında
Gece epey ilerlemiş uykular emanette
Çanakkale boğazını istilâda kar
Rüzgar ninni soylercesine sesli
Seyrediyorum gecenin behrinde boğazı
karanligi yırtan,uykuya dur diyen birşeyler var yine
Kahrın gazabından kaçıyorum
Suskunluğumun ve de ezginliğimin dur noktasındayım
Katlanmak oldu kısa zamanda sevgimin adı
Fedakarlıksa son noktaydı hayatımdan çıkardıklarım
Muhtaçlığın azabından kaçıyorum
Gecenin koynunda sessizliğe ismini söyledim
Seni anmanın verdiği acıya dur diyemedim
İçimde çoşmaya çalışan çırpınışı susturmak için göz yaşımı verdim
Yokluğum,içimde boşlutaki yarim, ben seni sevdim
Boş odamda bom boş kaldı umutlarım
Dağlara vursam yüreğimi
Dağlar yol olur bebeğim
Derdimi satsam dağa
Dağ kül olur bebeğim
Dünya yaşanası ama
Senin yolunda ömür toz olur bebeğim
Sevmenin seviyorum demekten ibaret olmadığını
Bağlanmanın,karşılıklı güven ve şüphelerden arınmış
Gönüllerin bir birine emanet olduğunu
Belki bir gün anlarsın
Saklı kalacağını düşündüğün ne varsa bir gün önüne çıkacağını
Dünya dönüyormuş bana ne
Gönlünce yaşıyormuş insanlar
Bulutlardan yağmur akıyormuş yeryüzüne
Senle ıslanmıyorsam bana ne
Hala sıcakmış ellerin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!