Solgun yapraklar
Ayaklar altında yaşanmışlar gibi eziliyor
Yok oluş sürecinde hızla tükeniyor
Ömrüm gibi
Vücudumu titreten, rüzgarın serinliği
Gidebildiğim kadar giderim
Gönlüm ne kadar derinse
İşte o kadar seni de derine gömerim
İstemem lütuf, ben başımı alırda giderim
Zannetme gözlerim açık, aslında körüm
Geldiğin gibi git
Ardına bakmadan
Kavgaların senin olsun
Sevgimi bırak da git
Dünyanın gamına dem vurdum
Gecelerin yargıcı bitmeyen düşünceler
Bir kapı açılır gecenin koynunda
Bir biri ardına çağırır mübaşir
Başlar yargılama sense garip acizane savunmada
Her bir hücren isyandadır şimdi
Tomurcuk olmak istiyorum yine
Hiç açmamış güneşi hiç görmemiş
Arılara polen vermemiş olmak
Yüzünü kimseye göstermemiş
Beslendiğim toprağa ihanet etmeden
Geceleri açmak istiyorum
Bakmak istersen mektubumun yanında
Fotoğrafımı gönderiyorum sana
Bak nasılda yalnızım
Kollarım açık beklemekteyim
Sensizliğin karamsarlaştırdığı
Gözlerime de sakın dikkatli bakma
sevmek ne garip şey anne
akan ömür suyunun önüne
sevgi taşından set vurup
Ardında bir gülü yaşatma mücadelesi ne garip anne
Açım,günlerce ekmek yememiş gibi
Susuzum dudaklarım çorak toprak gibi
Yangınım çöldeki kum tanesi gibi
Hasret varlığım sana hiç kavuşamayacakmış gibi
Kaç zamandır seni düşledim gecelerimde
Küçük bir çocuktum
Çabucak büyümek için
Hep büyüklerimle gezmeyi isterdim
Zaman öyle hızlı geçti ki
Bende anlayamadım
Aşk sevgi konuşur zamanlara geldim
Ege de bir deniz feneriyim
Heybetle bakar Bozcaada radarı bana
Seyre dalarım arabalı vapura
Yeni iskele ile ada yolculuğuna
Yemyeşil Bozcaada bağlarını
Kalenin oval surlarını
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!