Daha önce seyretmek varmış
Ada üzerinde Güneş’in batışını
Kadınların çocukların çığlıklarını
Dinlemek varmış akşam suyunda
Görmek varmış İstanbul kızlarını
Ege sahilindeki cilve ve nazlarını
Dalgalar vurur iskele altına
Hayat vurmuş sensizlikte bağrıma
Bir acı çöker düşüncelerime
Hasretin dolaşır,yokluğunu yazar kalemim
Düşünceler kimsesizliğiyle dağın doruğuna ak olur
Kahrın gazabından kaçıyorum
Suskunluğumun ve de ezginliğimin dur noktasındayım
Katlanmak oldu kısa zamanda sevgimin adı
Fedakarlıksa son noktaydı hayatımdan çıkardıklarım
Muhtaçlığın azabından kaçıyorum
Alışkanlığı çabuk oluyormuş yalnız insanın
Sedirin üzerine konan şilte gibi rahatlatıyormuş meğer
Varlığını bilerek yaşıyor kabulleniyormuşsun an ve an
Ta ki,gidiyorum diyerek kayboluncaya dek
Dönüyorsun ilk başladığın yere
Gücüm yetiyor olsaydı seni mutlu etmeye
Yada gözlerine bakarken içimdeki ukteler rahat dursaydı
Bir ömür kollarımdan bırakmayacak olsaydım seni
Hiç kapından koparmıydım sırt vururmuydum kendime
Aydınlık bir gökyüzü vaat edemezken sana
Gecenin koynunda sessizliğe ismini söyledim
Seni anmanın verdiği acıya dur diyemedim
İçimde çoşmaya çalışan çırpınışı susturmak için göz yaşımı verdim
Yokluğum,içimde boşlutaki yarim, ben seni sevdim
Boş odamda bom boş kaldı umutlarım
Dağlara vursam yüreğimi
Dağlar yol olur bebeğim
Derdimi satsam dağa
Dağ kül olur bebeğim
Dünya yaşanası ama
Senin yolunda ömür toz olur bebeğim
Sevmenin seviyorum demekten ibaret olmadığını
Bağlanmanın,karşılıklı güven ve şüphelerden arınmış
Gönüllerin bir birine emanet olduğunu
Belki bir gün anlarsın
Saklı kalacağını düşündüğün ne varsa bir gün önüne çıkacağını
Olmazlara demedik ki hiç kader
Sevgimiz kaderimizi de yener
Kara gözlerin beni benden eder
Alsak başımızı gitsek, gittiğimiz her yer bizi biz eder
Minik kuşum,narçiçeğim
Deniz şarkısını haykırıyor
Yoksun diye goncalar soldu.
Saçların darmadağın gözlerin solmuş
Bir zamanlarda kalmış yaşanan mutluluk
Hilal değil kaşların
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!