Yalnız mısın,yalnızlığın la mısın?
Kederin cilvesinde körebe mi oynamaktasın?
Aşkı umut edip sevgilinin gökten düşmesini mi beklemektesin?
Kederlere bürünüp,efkarından rakı mı içmektesin?
Yoksa,boş boş düşünüp kendi kendini mi yemektesin?
Ömrün su gibi akıp gittiğini,aşkların solup geçtiğini
Çıldırmış olmalı duygular
Beynimi saran fırtınalar yıkıcı
Acılar keskin
Düşünceler okyanus bu gece
Odam sessiz
Havanın renginin önemi yok bugün
Bakışlarımdaki durgunluktan değil denizin sessizliği
Düşüncelerimdeki kimsesizlik ve yorgun düşünceler
Sensizlikten daha güzel bu gün
Sana soramadığım soruları
İsyanlarım kapıda dilenci
Efkar güz rüzgarı gibi soğuk
Bazen de yağmurlu ıslak
Darda kalsan da bul beni
Açmadığın kapılara gel
Baştan beri çok sıkıntılıydı makûs kader
Her bir göç bir kopuştu,
Yardan ayrılır gibi sancılı
El vurduğun ayak bastığın topraktan kaçıştı
Nice yiğit göç yollarında dünyayla tanıştı
Erdem oldu Alperen oldu isimler
Deryaları tanıdım seninle ılık akıntıydı duygularım
Ellerinde şefkatin sıcaklığı saklıydı
Nedenini bilemeden koptun gittin
İçimde bir öfke coşar aradaki dağlara
Zalimin zulmü gibi sana olan sevda
Çok özledim ama,çok kırgınım sana
Kapının eşiği ayağının sıcaklığını özledi
Fincanlar kahveye,
Gözlerinin ışığına gözlerim hasret kaldı
Sendin bir ömür yanımda olmasını istediğim
Onca yaşanmışları yok sayarcasına
Vurdum duymazlığı,vefasızlığının bedeli
Yok sayıyorum seni,örtüyorum senli tüm geçmişi
Konuşma hakkı tanımıyorum sana
Bütün günler sensizliğe büründü
Ay yüzlü yarin yüzünü
Örtüsünün altında sevdik
Gecelerde karanlığı yırtan Ay gibi
Günahlardan alıkoyan namazda,secde de sevdik
Ay yüzlü yarin gözlerini
Yılgınlar içinde soluksuz
Korkular içinde sessiz kaldım
Yalnızlık ne zormuş
Sensizlik ne zormuş anne
Dizlerin ne büyük kudretmiş
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!