Sensizlik kokuyor gece
Işıklar sensiz,gözler bomboş
Şarkılar sensiz söyleniyor
Yalnızlık sensiz yaşanıyor yine
Biliyor musun Ay dolunay
Geceleri mekan edenler
En çok yıldızları severler
Sessizdir yıldızlar hep susarlar
Ama hep yanındadır ışıkları hiç yalnız koymazlar
Gün ışığıyla görmek istemediğin her şeyi
Bir gün gelir anılır ismin
Dudakta bir tebessüm olursun
Hafızada sana aittir bir yer
Yaşanmazsın anılırsın bir gün
Gözlerindeki ışık yansır bir anlık
Doğan çocuğa baktıkça öleni
Göğe baktıkça mavi gözlerini
Sarı başağa baktıkça saçlarını
Uykuya yattığımda aşkını görüyorum
Unutmuşum sıcak sesini
Edalı bakışını
Bana bir çocuk borcun var uzun yıllar öncesinden
Annesi gibi kardelen olacak, düştüğü gönlü yakıp yıkacak
Taş üstünde taş bırakmayacak
Annesi gibi onunda adı Elif olacak
Unutulmayacak yıllar eskitemeyecek adını
Tan yeri ağarır sevda günümde
Ilık eser aşkımın yeli uyanır tabiat
Kuşlar konar pencereme
Senin ismini söyler
Solar bütün gönül güllerim
Kurumuş bir tomurcuk olur yüreğim
Unutulmuş eski iskele üzerinde
Martıların sessizliğinde ağlamak istiyorum bu gece
Denize düşen ay ışığında anmak istiyorum adını
Sessizce, kimseye duyurmadan söylerim sevgimi
İçimde bir taş olursun an ve an batarım dibe
Bir döngüdür devam edip gidiyor hayat
Her bir evrede biraz daha oburlaşan iştahlar
Yok edicilikte hep bir adım önde olma yarışı
Güçlüyü haklı kılan sistemli ,sistemsiz düzen
İnanma isteği güvensizlikle sarmaş dolaş.
Suskun durur dilim
Üzgün olduğumu sanma
Kırılmandan korkarım
Gönül yangınım buna
Al bende olan nen varsa
Bir yere baka kalmaktan sıkılmadım bilmiş ol
Düşünmekten de bıkmadım bilesin
Merak etmene de gerek yok
Hala bıraktığın gibiyim sensizliğinle beraber
Her şeye rağmen yaşamaktan zevk almama üzülme sakın
Unutma ki bu yaşamda sende varsın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!