Zaman çarkında yitirdim onca değerimi
Kaybettiklerim giderken bir şeyler alıp gitti
Çorak tarlaya döndüm
Ben eski ben değilim
Senin için yazan kalemimin mürekkebi soldu
Sana olan duygularım
Yalnızlığın uzun yolunda
Düşüncelere eş olan kadın
Onca uğraşla boğuşurken
Geceleri mekanımsın yine
Dönde ardına bak
Bıraktığın virane oldu sensiz,
Bahar çiçeklerinin yerini
Solgun yapraklar aldı
Dönde bak
Kapalı kapılar ardında yanan ateş
Sönmeye mecbur mumun alevi
Menekşenin solmak için açışı
Yavrusunu kucaklayan annenin sevgisi
Hepsi ama hepsi bir anlam ifadesi
Yaşayan en mükemmel sistem insan,
Gitmelerin ardında kalanlar gibiyim
Ne içten gülebilirim,nede hüzün eksik olur yüreğimden
Kırmızı gül bahçesinde siyah bir gülüm
Ne gözden düşer nede kırmızı kadar sevilirim
Özlemlerle sarılmış gönül gibi
Sorma nasılsın diye,
Güneşli bir havada,yaz yağmuruna yakalanmış gibiyim
Nasılsa kurutur Güneş üzerime düşen nemi
Alır götürür düşüncelerimdeki seni
Sessizliği bozan denizin şarkısıdır
Dalgalar dans eder birbirleriyle
Öyle ahenkli ki ritim
Gönlümü alıp götürür açıklara
İçimdeki boşluğu doldurur denizin kokusu
Senin varlığını unutacak olurda
Düşeceksem küfre,sen yarattın beni
Sensin yine el açacağım
Sen gönül gözümü aç sen yolunu göster
Beni doğru yoluna getiren sen ol,sen ol ya Rabbim
Verdiğin emirleri aksatır
Sensizliğe açılan kapıydı
Ömrüme çizdiğim rol
Amansız bir yoldu,her bir yanı acı ve keder
Ne gelen yolcu var nede özlenecek sen
Sonsuzluktu beklenecek olan
Unutulmayanlardan kal
Bir ömür hatırlandıkça
Kalp atışını hızlandıranlardan
Sevgi denen yaşam iksirini soldurmadan gidenlerden ol
Yaşanan her şey bir gün özelliğini yitirir
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!