Yapamasam da güzel bir şeyler mırıldanmak istiyorum
Düşünemeyen vurgun yemiş beynimde
Mutluluğa dair bir filize can vermek istiyorum
Silip atmak istiyorum hayatımın senli yıllarını
Suskun kalmış beynimin
Kapalı kapıları araladım senin için
Olmaz dediklerimi olur ettim
Yaşamadıklarımı senle gördüm
Gitme ne olur sen beni ben ettin
Kaç sokak oldu hala yürüyorum
Zor geliyor her akşam aynı yolu yürümek
Yorgun düşüyor düşünceler günün akşamı gibi
Bitiriyorsun güne dair her şeyi
Soguk bir kapı açıyorsun sessizliğin içine
Bıraktığın gibi herşey,tezgahta kahvaltıdan kalan tabak
Gün bitimi yine.
Şükürle başlayan bir gecede
Her zaman kinden farklı duygular
Sessizliği yırtmak istercesine zorluyor dudakları
Pişmanlık değil içimi sızlatan
Bulutların rengi kararmış
Yağmuru rüzgarın sertliği engellemiş
Sıcaklık mevsim normallerinin altına düşmüş
Gelmemek için bunlar bahane
Eskisi gibi huzur bulmuyormuşsun yanımda
Zor olanla, kolay arasında seçim
Mücadele yorucu,kederli
Kolaya erişmekse basit ve tatlı
Asıl olan zor olana sahip olmakta
Sevgili dediğin kolay olmayacak
Dünyalardan bahset şimdi bana
Aşkların deli edişinden
Mum ışığında romantizmden
Yalan olan sevdalardan bahset
Mertliğin savrulup gittiği diyarları anlat
Dünya dönüyormuş bana ne
Gönlünce yaşıyormuş insanlar
Bulutlardan yağmur akıyormuş yeryüzüne
Senle ıslanmıyorsam bana ne
Hala sıcakmış ellerin
Özlüyorum diyememekmiş esaret
Onca unutmuşlukların yanında
O’nun olduğu her bir dakikayı unutmamakmış işkence
Bir başına sessizliğe sessiz çığlık atmakmış yok oluş
Bir zamanlarmış deli taylar gibi koşmayı istemek
Toprağın suyla buluşması gibi
Kavuşma can verse ikimize
Hayat bambaşka bir anlam kazansa
Umutlarımız yeşerse Bulutların buluşması gibi değil
Şiddetten uzak yakıp yok etmeden
Sevgi dolu filizler yeşerse
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!