Kaç kere yenildim sana
İnan, bilmiyorum
Cenneti gördüğüm gözlerinde
Kaybetmeyi göze aldıysam benliği
Yerine sevemedim,
ne seni, ne de kendimi...
Kadehler ağlar
Kan kırmızı şarabın
Üzüm üzüm gözlerinde
Yudum yudum
Sen diye eksilirken Her kadeh
Kalbim atıyorsa, sanadır
El diyorsa, teslimiyet kanadır
kanayan duraksız hürriyet sanadır
Atıyorsan canda benden öte sır bilir
Duru-yorsa anda serden ar görür
Usandım, uyandım artık!..
Asgarisi mi Yetmedi sevmelerin
Emeklerken sevgi diye...
Hasır altından, beklediğin
Az geldiyse, çekinme söyle
Ben eksiğini görmedim sence kimin?
Yasaktı meyvesi, aldandık
Aşk diye tavında avlandık
Ateş aldık, Ateşe yandık
Kırk kere ıslandık,
Yine akıllanmadık
Kapat gözlerini sakın açma
Gözlerinle göremeyip,
Yüreğinle hissedebilecegin derinlerde bir yerdeyim...
Seninleyim aynı zamanda, aynı mevsimde
Aynı rüyanın mutlu sonunda
Güldüğünde gülüşünde açan gamzenin bıraktığı izin goncasında
Kara kışa kıran girdi
Gece güne gölge etti
Göl çöle düştü suyun içti
Sel sildi süpürdü
Yel elin oldu, el düşürdü
Kendimi kaydetmediğim sürece
Kaybetmeyi severim
Yeni bir sayfa açılır önümde
Temizdir, her şey olabilir
Yazılmadan bile...
Hiç beklemediğin anda
Ansızın, bir yıldız gibi düşersin
İçine dert olur kaçan son gemi
İçinde kalan ömrün, kayıp bir şehir
Kıyısında sana ait bir liman
Kimliksiz aidiyetin son pişmanlığıdır
Kendine aldanmış insan pişmandır, Kendini olduğu gibi kabul edene kadar Kendisini Düşman olarak tanımlayacaktır
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!