Kaybetmeyi Severim Şiiri - Ertan Hurmanlı

Kendimi kaydetmediğim sürece
Kaybetmeyi severim
Yeni bir sayfa açılır önümde
Temizdir, her şey olabilir
Yazılmadan bile...

Sayfalar dolusu, sığ, zihin uğultusu
Sığıntılar yalnız, kendine avunur
Kaybeden yanlışta doğrulmayı
Gölgesine gizlenen sığınakta avunmaya
Tercih etmişimdir

Kaybetmeyi, kaybedilmeyi hatta
Kaybederken kayıtlarda geçmeyi
Nedenli, özümseyerek, istençli
Mapus damından düşerken
Yavrusunu kurttan sakınan
Anne Ceylanın yüreğinden iner gibi
Sevmişimdir

Bilirim, izleyenler usulca Kaybeder adımlarını
Adımlarınca iz bırakanlar, taşır ağırlığını
Kim vurduya kurban giderken sokak lambaları
Yeniden yazılır kaybolan karanlıkta, aydınlığın temiz sayfaları