Tayhan Cr Şiirleri - Şair Tayhan Cr

Ne birlikte bir fotoğrafın olur,
Ne de hatıra diye saklayacağın bir günün.
Ama her akşam,
Aklının en sessiz köşesinde yine o oturur.

Bir hikâyemiz vardı Nazlı,
Kimse bilmedi…
Ne sen tam duydun içimdeki sesi,
Ne ben anlatabildim seni nasıl sevdiğimi.
Çocukluğumun en sessiz köşesine
Adını bıraktın bir gün.

Bazı sevgiler vardır,
Adı hiç konulmaz.

Bir bakışta başlar,

Bugün eski evinin önünden geçtim,
Kalbim seni o kapıda aradı.
Oysa tek istediğim şey,
Yanına gelip iki çift söz etmekti.
Sen yoktun...
Ama özlemin yine oradaydı.

Çocukken seni düşünür,
Bir gün kavuşacağımızın
hayalini kurardım.

Büyüdüm...
Hayallerim büyüdü,

Bunca sene geçti Nazlı...

Takvimler eskidi,
mevsimler defalarca değişti.
Kışlar geçti içimden,
baharlar başka insanlara uğradı.

Her gün biraz daha seni düşünerek uyanıyorum,
Sanki aklımın bütün yolları sana çıkıyor.
İçimden defalarca konuşmak geliyor,
Bir "nasılsın" demek,
Sesini bir kez olsun duymak...
Ama ben hep aynı yerde kalıyorum,

Asla kavuşamayacağım birine aşk olmak nasıl bir şey?” diye sorsalar,
Ben sadece susardım...
Çünkü bazı insanlar,
Bir ömre denk gelir de
Bir gün bile senin olmaz.
Ve biri bir gün bana

Bazı insanlar vardır; Ne elini tutarsın ne de yanında yürürsün. Ama yıllar geçse de kalbinin en sessiz yerinde Onlar için ayrılmış bir köşe hep boş kalır.

Susarak sevmenin hikayesi
Tayhan Cr

Bugün yine yolum
Senin doğup büyüdüğün eve düştü Nazlı...
Yıllar önce önünden geçmeyi bile
Bir hayal gibi kurardım içimde.
Belki bir perde aralanır diye,
Belki bir gün göz göze geliriz diye