Bunca sene geçti Nazlı...
Takvimler eskidi,
mevsimler defalarca değişti.
Kışlar geçti içimden,
baharlar başka insanlara uğradı.
Her gün biraz daha seni düşünerek uyanıyorum,
Sanki aklımın bütün yolları sana çıkıyor.
İçimden defalarca konuşmak geliyor,
Bir "nasılsın" demek,
Sesini bir kez olsun duymak...
Ama ben hep aynı yerde kalıyorum,
Asla kavuşamayacağım birine aşk olmak nasıl bir şey?” diye sorsalar,
Ben sadece susardım...
Çünkü bazı insanlar,
Bir ömre denk gelir de
Bir gün bile senin olmaz.
Ve biri bir gün bana
Bazı insanlar vardır; Ne elini tutarsın ne de yanında yürürsün. Ama yıllar geçse de kalbinin en sessiz yerinde Onlar için ayrılmış bir köşe hep boş kalır.
Susarak sevmenin hikayesi
Tayhan Cr
Bugün yine yolum
Senin doğup büyüdüğün eve düştü Nazlı...
Yıllar önce önünden geçmeyi bile
Bir hayal gibi kurardım içimde.
Belki bir perde aralanır diye,
Belki bir gün göz göze geliriz diye
Bu gece seni gördüm rüyamda, Yıllardır kurduğum o an gibiydi. İlk kez konuşabildim seninle, İçimde kalan her şeyi söyledim.
Sessizce dinledin beni, Gözlerinde hüzün vardı. Sözlerim kalbine değdikçe, Yanaktan süzülen yaşlar aktı.
Ben de uzandım usulca, Gözyaşlarını sildim ellerimle. Yılların hasreti vardı içimde, Sanki bütün özlem bitmişti o gece.
Sonra uyandım sessizce, Ne sen vardın ne de o an. Bir rüya kadar yakındın bana, Bir ömür kadar uzak kalan.
Ben senden
hiç vazgeçmek
istemedim,
Vazgeçmek
aklımdan bile
geçmedi.
Çocukluğumdan başladın içimde büyümeye,
Adını koyamadığım bir his gibi.
Ne elini tuttum, ne bir kelime söyledim,
Sadece uzaktan sevdim seni sessizce.
O kadar çok istiyorum ki,
Yanına gelip gözlerinin içine bakmayı,
Birkaç dakika olsun seninle konuşmayı...
Ama tam sana yaklaşacakken,
Unuttuğum bir şey aklıma geliyor;
Ben seni seviyorum.
Bugün anladım ki
her karşılıksız sevginin
ardında
görünmeyen bir hikâye var,
Bazı insanlar




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!