Bunca sene geçti Nazlı...
Takvimler eskidi,
mevsimler defalarca değişti.
Kışlar geçti içimden,
baharlar başka insanlara uğradı.
Ama sen...
Benim içimde hep aynı yerde kaldın.
Bir yara gibi değil sadece;
dokununca sızlayan
eski bir hatıra gibi...
Kimsenin görmediği,
kimsenin bilmediği
derin bir sessizlik oldun içimde.
Yıllar geçti...
Saçlarıma ak düştü belki,
ama sana baktığım o ilk heyecan
hiç yaşlanmadı.
İnsan bazen unutuyor sanıyor,
oysa bazı sevdalar
unutulmak için değil,
ömür boyu taşınmak için
yazılıyor kalbe.
Ben seni kaybetmedim Nazlı...
Çünkü hiç sahip olamadım.
Ama içimde öyle bir yerin kaldı ki,
ne gelen doldurdu
ne geçen zaman silebildi.
Şimdi biri bana
“En uzun süren yara nedir?” dese,
hiç düşünmeden adını söylerdim.
Susarak Sevmenin Hikayesi...
Tayhan Cr
Kayıt Tarihi : 4.06.2026 09:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!