Bir Hikayemiz Vardı Şiiri - Tayhan Cr

Bir hikâyemiz vardı Nazlı,
Kimse bilmedi…
Ne sen tam duydun içimdeki sesi,
Ne ben anlatabildim seni nasıl sevdiğimi.
Çocukluğumun en sessiz köşesine
Adını bıraktın bir gün.
Ben o günden sonra
Hangi mevsime baksam
Biraz seni gördüm.
Bir karşılıksız sevda değildi sadece bu…
Bir ömür boyu susmaktı bazen,
Kalabalığın içinde
Sana bakıp hiçbir şey diyememekti.
Sen başka hayatlara yürürken
Ben aynı cümlenin içinde kaldım:
“Belki bir gün anlar…”
Yıllar geçti Nazlı…
Saçlara ak düştü,
Şehirler değişti, insanlar değişti
Ama bazı hisler
İlk günkü gibi bekledi.
Şimdi dönüp bakınca
Geride büyük bir aşk değil sadece;
Yarım kalmış bir hikâye görüyorum.
İçinde sen varsın,
İçinde suskunluk var,
İçinde benim sana söyleyemediğim
Koskoca bir ömür var.
Ve hâlâ biri bana
“En uzun hikâyen neydi?” diye sorsa…
Hiç düşünmeden derim ki:
“Adı Nazlı olan,
Ama hiç başlayamayan bir sevda…”