Oysa ne günler geçti içimizden,
Ne hayaller kurduk, ne sevdalar büyüttük.
Her düş, sabaha uzanan ince bir umut,
Her umut, sessizce yüreğe ekilmiş bir çiçekti.
Çiçeklerim açtıkları gün nasıl haykırdıysa bahara,
Ben de öyle bağırdım içimde kalan sessizliğe.
Yeşilin en masum hâliydim bir ağacın dalında,
Rüzgârın bile incitmeye kıyamadığı bir çiçek gibi.
Şimdi geriye sadece hatıralar kaldı;
Solmayan özlem, dinmeyen bekleyiş...
Ve insan anlıyor;
En güzel hayaller bazen gerçekleşmek için değil,
Kalbe ömür boyu iz bırakmak için kuruluyormuş.
Tayhan Cr
Susarak Sevmenin Hikâyesi
Kayıt Tarihi : 18.07.2026 23:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!