Düşündüm insanım, insan olmak için...
Hayvandım, düşünmeden insan olmak için
Doğmadım, Alemi irfan için...
Sevildim canansız, cümle hayvan için...
Yazılmadım azdı, ibreti alem için...
Efkarım su gibi
Siyahında çimen yeşili
Yatağında uzanır,
Dem tutar
Toprak ana, aczimden ali
Ehli süfyân meyletmiş, Sultan olmaya
Payidar olan tahtta, han kurmaya
Cümle alem, seyre dursun düşenleri
Zevk-ü sefa ilinde eğilip, bükülenleri
En güzeli, başlamadan gitmektir
Büyü, sihrini almadan yürekte, hücrelerince
Zerk edilen zehre teslim olmadan...
En başında, son bulmadan çok önce...
En iyisi, bitmeden önce, sevebilmektir
En güzeliydi sevdiğim
Ölüm bile en güzel yürekte güzeldi...
Dibi görmeden sonuna kadar...
Gördüm, bildim, sevdim...
Sonsuzunda, yaşatmak için ölümüne...
Binlerce kez Ölmekti yaşamak yüreğinde
Şafak sökmeden yazdılar adımı
Er bildim, er gördüm tan vakti
Gün doğmadan, olan biteni...
Haysiyeti, Şerefi, masumiyeti
Bıçak kesen, onuru, adaleti
Baktım öylesine, eser yok, sen varsın unutulan...
Ve suretin benzersiz, Zerresinde ben olmayan...
Eskisi gibi değilim
Eskiyen ruşen, mezalim
Eksilen kaderdir, efsunu ömrün
Savrulan küldür, hicranı ömrün
Aynada hüznün gölgesi, yüzün yabancı
Geçip gidiyoruz aşka
Doyamadan aç, bi ilaç çaresiz
Hekimse, hiçkimse kifayetsiz
Yol-un varsa sordum
Yol-cu yolsuz, aşk odun kölesi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!