Ertan Hurmanlı Şiirleri - Şair Ertan Hur ...

Ben diye sevmedim seni
Ben ki, ben diye seven hiçkimse...
Tesiri, edilgen çatısız yağmur altında
Senden etkilenen gizli özne
Yürekte yüklenmiş, demli yağmur bulutu
Dolaysız, doğrudan zarfsız

Beni aşkta göremezsin
Yoktur zerresi benliğimin
Atışında nefes alır kalbim
Sen kere, içimde bölünür hücrelerim

Beni bekledinse,
Üşüyen ateşte
Ört üstüne sevgimi, üşüme

Beni bekledinse
Yet-e-mediğinde kendine,

Beni bekledinse
Ört üstüme sevgini üşüme
Nefesinde kök salarım
Güneşin bittiği yere

Hasretin yenilmesin ayrılığa

Şu hayatta benden başkasını tanımam
Bir beni bilirim, bir de beni bilmeyeni
Bıraksalar beni, bileceğim bilinmeyeni
Söylesem görüp de söyleyemediklerimi
Kime kalır, kaldı? Gizemi, bildikleri...

Beni, sende sensiz eden kader
Kan içinde kansız kalasın
İçtin içimin nehirlerini
Bir damla su olsan içmem seni
Zahmet edip de gözüme sürme hurileri
Görmüyor gönül bahtı kör kaderi

Beni vur, bana bırakma!
Bin kere ölmek; sensiz, bir hiç uğruna
Yazılmışsa alnımın tam ortasına...

Gözlerini kırpmadan,
Gözlerinle Vur beni...

Ben kim, şiir yazmak kim?
Düşe yaza, nemli düşlerde kaybolmak kim?
Düşkünüm, iki lafın gediğinde
Kimsesizliğime...

Eğer, kimse olsaydım

Ben Kötüyüm
Dilim Kötürüm
Gayrıyım beşikten
Kul hak dilemez benden
Elim esirgemem elden
Söz etmem acze düşenden

Ben sana sürgün, sen bana tutsak
Mesafeler mi yakın oldukça uzayacak
Söyle beni şimdi sende kim tutacak?
Ay tutulsa gözlerin, hasreti benden bilecek

Beni arasan da bulamazsın