Beni bekledinse,
Üşüyen ateşte
Ört üstüne sevgimi, üşüme
Beni bekledinse
Yet-e-mediğinde kendine,
Beni bekledinse
Ört üstüme sevgini üşüme
Nefesinde kök salarım
Güneşin bittiği yere
Hasretin yenilmesin ayrılığa
Şu hayatta benden başkasını tanımam
Bir beni bilirim, bir de beni bilmeyeni
Bıraksalar beni, bileceğim bilinmeyeni
Söylesem görüp de söyleyemediklerimi
Kime kalır, kaldı? Gizemi, bildikleri...
Beni, sende sensiz eden kader
Kan içinde kansız kalasın
İçtin içimin nehirlerini
Bir damla su olsan içmem seni
Zahmet edip de gözüme sürme hurileri
Görmüyor gönül bahtı kör kaderi
Beni vur, bana bırakma!
Bin kere ölmek; sensiz, bir hiç uğruna
Yazılmışsa alnımın tam ortasına...
Gözlerini kırpmadan,
Gözlerinle Vur beni...
Ben kim, şiir yazmak kim?
Düşe yaza, nemli düşlerde kaybolmak kim?
Düşkünüm, iki lafın gediğinde
Kimsesizliğime...
Eğer, kimse olsaydım
Ben Kötüyüm
Dilim Kötürüm
Gayrıyım beşikten
Kul hak dilemez benden
Elim esirgemem elden
Söz etmem acze düşenden
Ben sana sürgün, sen bana tutsak
Mesafeler mi yakın oldukça uzayacak
Söyle beni şimdi sende kim tutacak?
Ay tutulsa gözlerin, hasreti benden bilecek
Beni arasan da bulamazsın
Ismarlama Allah'a beni
Gelemezsem isyan edersin
Nazar edip nazına, küstürme beni
Göremezsen kendine ziyan edersin
Benzemiyorsun ya kimseye
Betimsiz bin beterim sensiz
Benzim bürünürken misaline çaresiz
Ben miyim belgisiz, bezdiren kifaye
(B)enliğim belini büker burcun bahrına
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!