Biz iki kişiydik
Haber eden yoktu
Ne zaman, bilinmeyene zarf olsak
Bağlandığımız yüklem,
Zamansız, tümlerken ikimizi, bizden edendi...
Ezberimdin, tamlayamadan seni
Aslında hep yanlış anladık
Seven terk-i diyar eyledi
Sevilen yar oldu yar(a)dan düştü
Gittiği gün candan düştü
Bilmez ki can değil, canan düştü
Ehli süfyân meyletmiş, Sultan olmaya
Payidar olan tahtta, han kurmaya
Cümle alem, seyre dursun düşenleri
Zevk-ü sefa ilinde eğilip, bükülenleri
En güzeliydi sevdiğim
Ölüm bile en güzel yürekte güzeldi...
Dibi görmeden sonuna kadar...
Gördüm, bildim, sevdim...
Sonsuzunda, yaşatmak için ölümüne...
Binlerce kez Ölmekti yaşamak yüreğinde
Baktım öylesine, eser yok, sen varsın unutulan...
Ve suretin benzersiz, Zerresinde ben olmayan...
Gidene "Git" demek kolay
Yalnız, Adrese teslim bir yürekte
Eyvah etmediğinde kendine
İade-i İtibarın eli cebinde
Bekle, okusun da büyüsün
Eyvahı, esareti, teslimiyeti
Gitmeler sende kaldı
Kanadıkça kanatan,
Kanasa da yaşatan,
Paslı bir kilit gibi açılmayan
Gitmeler sende, sana kaldı
Gitmelisin, şimdi vakitlice...
Unutamadan, yine gelirsin
Işığı kapatmadan önce,
Uyumamı bekle ki
Gittiğinde seni göreyim
Ve seninle Aydınlansın oda
Tomurcuk gül açmışken
Etme, eyleme şikayet Gülizar
Dikeni gözümde, gül eylemişim
Ar gelmesin yürek, tomurcuk açar
Gönül dalında bülbül eylemişim
Meyve veren ağaç; taşlanır yüreğim
Yeter ki, yüreğin taş olmasın
Köklerin sağlamsa, merhametine engel olmayı beceremiyorsan üzülme sakın
İhtiyacın olan güneşi sevgin, yağmurları; gozyaşlarn hak ettiğin noktaya taşır yeter ki, ümitsiz olma...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!