Hiç beklemediğin anda
Ansızın, bir yıldız gibi düşersin
İçine dert olur kaçan son gemi
İçinde kalan ömrün, kayıp bir şehir
Kıyısında sana ait bir liman
Kimliksiz aidiyetin son pişmanlığıdır
Ne gam, ne tasa
Umurumda mı dünya
Kime az geldi?
Kim kaldı da kendine, vermedi?
Zahmeti çekene, bereketi işi bilene
Bu cihan herkese yeter
Kıyamda kıyıldı nikahı kıyametin
Kimse kim? Var mı önemi vekâletin?
Yoldan çekilmiş nöbetteki şeytan
Yer gök; kana bulanmışken, doymayan insan...
Aması yok, âmâsı çok karanlığın
Anlamını yitirdi zaman içinde sen olmayınca
Akrep ile yelkovan arasındayım
Geçmiyor zaman, içimden geçse de hiç durmadan
Kusura bakma, kusur arayanda
Seni bulmak gibi bir kusurum yok
İçimde olmanın rehaveti üstümde
Mat ettin beni, şah damarımda
Ruh bedenden uzak, akıl firarda
Cümle devrik, urgan yağlı,
Ben yitik sevda...
Sen ömrümden çekilen sehpa
Olduğunda, olduramadığın yar(a)
Sevgin, nefretine yenik düşmüş
en büyük yenilgindir
Çığ olur düşer üstüne kıyametin
Yanarken içinde sen, sönmez ateşi
Buz kesmiş sevgin, içinde yanan nefretin
Ne güzelsin hayat
Elemine,kederine gülebiliyorsam
Düşmeden yürüyebiliyorsam, yolunda
Görmezden gelebiliyorsam, gördüklerimi
Gökyüzü oluyorsam gök mavisi...
Seviyorsam geceyi gündüz gibi...
Ne güzelsin sen
Gün batımında aydınlık kıvamında
Yağmurda dik duran başaklar gibi
Cennet kokan toprak kokusunda
Vazgeçtiğimde savaşmaktan,
Bitecek hayatımın anlamı: Sen gibi
Ne oldum delisi
Uymaz kimseye esamesi
Karanlıkta küçülen gölgesi
Olmayan köşkün kül kedisi
Ne oldum delisi
Neyine güveniyorsun?
Gökten inmeyen yıldız mı var?
Yıllarca batışını seyrettiğin ömrün...
Yıkılırken gölgeler, gerçeğinin önünde
Görmeden, bildiğin giz mi var?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!