Yükün yüreğindeyse nasıl biçare yollar.
Yollar ki sonu çok belirsizliğin,
Vuslat mı sıla mı bilinmez ki sonlar.
Hasret gayya kuyusu bilinmezliğin.
Kanatır elini, maziden elinde kalanlar.
Çıkış yok, hapishanemden,
Sensizliğe hapsedilmişim
Aşılmaz artık duvarlarım.
Öyle bir yemin etmişim.
Bilmem seçtiğim yol nereye çıkar
Bilmiyorum.
Çilemi neşemi,
bıraktığın ruh hali.
Beni sildiğin yerlere,
Adımı kazıyorum.
Oyalanıyorum.




-
Melike Şahnaz
-
Leyla Çetinkaya
-
Leyla Çetinkaya
Tüm Yorumlarmuhteşem şiir sayın şair...
duygu yüklü düzel bir şiir,kutluyorum
duygu yüklü düzel bir şiir,kutluyorum