Ersoy Oktay Şiirleri - Şair Ersoy Oktay

Kimse Güzelliğine güvenmesin haybeden.
Ya da Malına mülküne, hepsi bir gündür.
Aşkı yaşayan bilir
O herkese nasip olmayan ruh hali,
ender bulunan bir güldür.
Sevgi hamalı olmalı yüreğin,

Asla yüz çevirmeyin, kulak tıkamayın kadından çıkan feryada.
Unutmayın ki en güçlü erkek bile. Annesinin çığlıkları ile geldi dünyaya...

Yar son gecem geçsin seninlede,
Sabahında assınlar yastığımda kalan saçının teline...

Bırakıp gönül kapıma, gayrimeşru çocuk gibi özlemini, gitttiğinden beri;
Ben istemeden kalbim onu öyle sahiplendi ki, gelip alırsın diye ödü kopuyor.
Seninle yaşanmadı bu aşk ama 'yokluğunda' heran büyüyen Özlemine, doyum olmuyor...

Yine Boğuluyorum,
içim gri hazan,
yok bir geçerli sebebi dışarıdan.
Nedenini biliyorum en azından.
Söyleyemediklerimin
boğazıma tıkanmasından.

Yokluğundan usanan ruhum, erdi hiçlik makamına. Var olman önemli değil artık, ulaşamadıktan sonra bana....

Sana özlem büyütüyorum,
yürek yetimhanemde
ve tıpkı sana benziyor büyüdükçe.
Hani belki bir gün karşılaşırız,
Gözlerinden tanırsın.
...Sarılırsın.

Ne kadar iyi bir insan olduğunuzun ölçüsü,
Muhatabınızın hanesine kattığınız değerdir.
Son tahlilde onlarda seda, sizde istifa kalır.
Ve Mutlu insanlar tarafından gömülürsünüz.

Her sabah benimle uyanıyor İstanbul
Yoldaşım, Sevdalım, aşkımdır.
O benim en vefalı sırdaşımdır.

Çok sıkıldığımda buğulanır gözleri
Beni anlayan bir odur zaten

Sanki öyle değilmiş gibi olan tavırlar yaralar insanı, iliklerine kadar.
Bilirsin oradadır aklın gibi, ruhun gibi, "O" ise yalanlarına ispat arar.