Ersoy Oktay Şiirleri - Şair Ersoy Oktay

Hayat boyu,
Ah sultanım yapmamalıydın böyle
Desem de nafile,
Alsam, ısırsam, acıtsam ne değişecek
Kalan ne geride veya
Yarına hazırlayacağımız ne kaldı.

Düştüğü duruma bakarak insanları hor görmeyin. Unutmayın aynı yolu adımlamaktır hayat...

Yalan söylemek ahlak problemidir. Söylediğin yalana inanmaksa vicdan ki en kötüsüde budur...

Hikayeler anlatırdım hani, severdin.
Anlatamadığım en güzel Hikayemsin şimdi.
Bir Dinlesen kendinden nefret ederdin...

Yokluğun nasıl bir sorun ki, Hiçbirşey onu çözemiyor...

İsyanım, sana değil.
Ruhumun sana kelime taşımasına,
Durdum.
Yoruldum...

Güvercinler geldi balkonuma
Vefalı güvercinler,
Yuva kurdular yuvamda
Ne verirsem onu yediler…
Vefalı güvercinler
Alem güvercinler

Sokakta dayak yiyen çocuğun annesine koşması gibi, Ne zaman sille yesem hasretinden. Şiirin eteklerine saklanır oldum. O an Kılım kıpırdamaz sanki dünyayı versem.

Ne CAN ları ne CANAN ları aldı bu zalim toprak.. Doldurulamayan boşluklar bırakmaya değdimi bilmem, bünyesinde kapladıkları hacim. Doydumu onuda bilmem, bize tadımlık sevinçler bırakanlarla ve kimbilir ne zaman bıkacak.....

Bazen ne boğucu bir kalabalık olur Yalnızlık.
Sağır eder Sessizlik.
Oysa sadece HUZURDUR paylaşmak istediğin kendinle...